De omroep en de ECB weten het ook niet.

De rente is gisteren toch weer omhoog gegaan, hoger dan 7% deze keer. Hoe kan dat, is de vraag. Italië heeft nu toch (bijna) een nieuwe regering, nog wel geleid door iemand die het vertrouwen heeft van "de markt", een technocraat die weet wat ie doet en die belooft hard in te grijpen. Dan moet de rente toch weer omlaag gaan?

NOS-nieuws, vraagt het aan Jeroen Vetter:



transcript:

[Jeroen Vetter] ... na zo'n weekend, als Monti is benoemd, dan zullen beleggers zich ook afvragen, "ja wat is er nou feitelijk veranderd?" We hebben wel een nieuwe premier en regering maar het probleem, de enorme staatsschuld van Italië is er nog steeds. Er is feitelijk niets aan de situatie veranderd, en dat is wat beleggers zich nu weer realiseren...

[interviewster] ja dat konden ze eerder natuurlijk ook. Toen waren ze blij toen Berlusconi wegging maar dan denken ze kennelijk ook niet zo ver door.

[JV] Er zijn eigenlijk twee indicatoren, je kunt naar aandelenmarkten kijken, die zijn in de regel wat optimistischer in dit soort dingen, maar obligatiemarkten zijn een betere indicator. Ja die zijn wat minder optimistisch. Die zeggen ja "eigenlijk heel leuk, die rente is even gedaald maar nu loopt het weer op", want feitelijk is er niets veranderd in Italië. En nu komt het er op aan of ze ook die keiharde bezuinigingen kunnen doorvoeren. Want als Italië dat niet doet, en U weet Italië moet volgend jaar ruim 300 miljard euro herfinancieren, dat kunnen ze met een hoge rente niet dragen. Daar kunnen ze niet tegenaan bezuinigen.

Hij lijkt dus te zeggen: Eerst was iedereen optimistisch, maar toen sliepen ze er nog eens een nachtje over, en toen werden ze weer wakker met een kater. De interviewster (Wie is zij? Ik kan haar naam niet vinden op de site) voelt nattigheid: dat van die hoge staatsschuld, die zal door de benoeming van Monti echt niet verdwijnen. Dat wisten ze al die tijd toch al? Vetter praat er overheen door het verschil uit te leggen tussen obligatiemarkten en aandelenmarkten, maar dat is natuurlijk geen echte uitleg.

Ook de eindconclusie klopt niet helemaal. Italië moet "keihard" gaan bezuinigen omdat het anders volgend jaar zijn lening niet kan financieren met die hoge rente. Maar het probleem is natuurlijk iedereen dat ziet aankomen, daarom is de rente zo hoog. Zonder ingrijpen van de ECB is de kans groot dat volgend jaar de rente nog steeds hoog is. Italië kan de nieuwe leningen dan niet betalen, hoe goed Monti ook zijn best doet. De problemen worden alleen maar groter omdat de economie gaat krimpen door al die keiharde bezuinigingen. Wat doet iedereen dus? Juist, die probeert zo snel mogelijk van zijn "aandeeltjes Italië" af te komen, waardoor de rente nog verder stijgt.

Wat is er toch zo moeilijk aan om dat te begrijpen? Maar we moeten niet te hard oordelen, ook bij de ECB lijken ze het niet te begrijpen. En zo stevent het schip Europa, met standvastige mannen aan het euro-roer, met grote vaart aan de grond. Maar we hebben in ieder geval een lage inflatie!

Read more...

Nicholas Carr: Het ondiepe – Hoe onze hersenen omgaan met internet

Volgens Nicholas Carr maakt internet ons dommer. In het boek Hoe onze hersenen omgaan met internet, en al eerder in het artikel Is Google making us Stupid? zet hij uiteen dat internet ons denken op een subtiele manier beïnvloed. Door veel bezig te zijn op internet veranderen onze hersenen. We zijn sneller afgeleid, niet meer instaat om ons goed te concentreren op lange teksten en kunnen daardoor ook minder goed nadenken. Zeker als we dagelijks 8 uur naar een beeldschermen kijken. We zijn hierdoor geneigd tot multitasking, we kijken om de paar minuten naar onze email-inbox, en we raken afgeleid door de vele links en andere irrelevante informatie die op een webpagina zichtbaar zijn.

Carr was onlangs op toer in Nederland om zijn boek, dat in het Nederlands is vertaald, te promoten. Afgelopen vrijdag 5 maart was ik aanwezig bij een van de lezingen die hij heeft ter gelegenheid hiervan heeft gegeven (in Wageningen). In het stampvolle auditorium vertelde hij over de gevolgen van internet voor ons denken. De boodschap van Carr is dat onze hersenen veranderen door de grote blootstelling aan internet. Uiteraard zijn niet alle effecten van het internet negatief maar hij benadrukt dat de negatieve effecten mogelijk toch ernstiger zijn dan we denken. Carr is natuurlijk zelf een zware internetgebruiker en constateert de problemen dan ook bij zichzelf. Hij merkt dat hij minder goed instaat is om zich te concentreren op een langer stuk tekst en hij is geneigd om snel door lange stukken heen te skimmen.
Ook op televisie was aandacht voor Carr (Een Vandaag, 7 maart 2011):



Het zal misschien allemaal wel zo zijn – Carr citeert veel onderzoek, ik kan er niet over oordelen. Op een punt heb ik echter wel kritiek op hem: hij besteedt nauwelijks aandacht aan het medium dat ons leven tegenwoordig in veel grotere mate beheerst: de televisie.

Kinderen van de TV
Dit jaar viert de publieke omroep het 60 jarig bestaan van de televisie in Nederland. We leven nu dus ruim een halve eeuw in het Tijdperk van de Televisie. Hoelang is het nu dat internet een vergelijkbaar grote invloed heeft op ons leven? Dat is zeker nog geen 10 jaar het geval, eerder minder, want pas met de komst van ADSL is de vaste internetverbinding gemeengoed geworden. Vergeleken met de televisie, is dat dus nog niet zo lang. Televisie domineert ons leven al veel langer dan internet. De meeste mensen die ik ken zijn er zelfs mee opgegroeid. Zeker, internet is er al een tijdje als techniek, maar het is nog niet zo lang dat (grote aantallen) mensen het dagelijks zijn gaan gebruiken.
De impact van televisie op de mens – op ons gedrag, op de cultuur en op de politiek – is volgens mij dan ook vele malen groter dan die van het internet.

Zo beginnen bijvoorbeeld kinderen al op zeer jonge leeftijd met TV-kijken. Het wonderbaarlijke effect van de televisie op op het brein van kinderen kan men zien bij jonge kinderen. Zet ze voor de televisie en het is of je een knop omzet, van een levendig kind veranderen ze in een zombie. Met zijn of haar ogen gefixeerd op de TV-machine worden zijn of haar hersenen geherprogrammeerd: alle prikkels van buiten worden uitgefilterd. Maar zet de televisie uit en u krijgt de rekening gepresenteerd. Deze behandeling wordt dagelijks herhaald: 7 maal per week, 365 dagen per jaar, bij vrijwel alle westerse kinderen. Het zou mij verrassen als dit geen consequenties heeft. Maar Carr heeft hier niets over te melden.

Van de eeuw van het drukwerk naar de eeuw van de televisie
De gevolgen voor ons denken die Carr beschrijft – het ADHD gedrag, het gebrek aan concentratie, het ondiepe denken – kunnen even goed het gevolg zijn van de televisie als van internet. In Amusing ourselves to Death, beschrijft

Neil Postman opvallend veel symptomen die overeenkomen met die van Carr. In tegenstelling tot Carr heeft hij het niet over de verandering van ons denken maar beschrijft hij de effecten van de televisie op de maatschappij. Het is volgens Postman niet nodig om aannames te doen over veranderingen onze denken (al denkt hij wel dat dat waarschijnlijk is). Een ander belangrijk verschil met Carr is dat Postman deze ontwikkeling al laat beginnen aan het eind van de 19e eeuw. Tot midden 19e eeuw werden mensen voornamelijk geconfronteerd met tekst – in de vorm van boeken, kranten, pamfletten en zelfs reclame was tekstueel. De Periode van de Typografie noemt hij deze tijd. Dit veranderde door twee nieuwe technieken (“media” als u wilt) : de komst van de telegraaf en de fotografie. De telegraaf zorgde er voor dat tijd en ruimte geen rol meer speelden: nieuws kon nu overal vandaan komen – kranten gingen nu “nieuws van de dag” brengen: korte, vaak onsamenhangende nieuwsfeiten wier enige reden van het vermelden vaak was dat het "nieuws" was. Nieuwsfeiten zijn feiten die uit hun context zijn gehaald en zonder samenhang met andere feiten worden gebracht, meestal ook zonder geschiedenis. Nieuws werd “informatie”, een commodity, een bulkgoed. In Nederland hebben we nog steeds een krant met een naam die nog doet herinneren aan deze tijd: De Telegraaf.

In de 19e eeuw gebeurde het dat tijdens politieke campagnes lange en complexe debatten gehouden werden werden die werden bezocht door grote aantallen mensen - en niet alleen intellectuelen. Postman beschrijft de beroemde debatten tussen Lincoln en Douglas die vele uren duurden en meerdere avonden besloegen en door grote aantallen mensen bezocht werden. Dat zou in ons informatietijdperk ondenkbaar zijn. Debatten die uren duren met sprekers die soms meer dan een uur aan het woord zijn? Misschien niet onmogelijk, maar het is dan wel een elitair vermaak. Voor de negentiende eeuwse mens was dat echter geen probleem, hij was dat gewend. In kranten stonden geen foto's of zelfs tekeningen. Het denken in die tijd werd daarom gevormd door tekst. Omdat geschreven tekst een groter beroep doet op ons denkvermogen was het publieke debat rationeler dan nu. De door het lezen van veel tekst geconditioneerde mens kon zich lang concentreren op één onderwerp of de aandacht bij een complex debat houden. Door het vele TV kijken zijn we dat niet meer gewend. Debatten mogen niet te lang duren, sprekers mogen niet langer dan een paar minuten praten - en regelmatig grijpt de gespreksleider in om over te gaan naar een ander onderwerp - anders schakelen de kijkers weg naar ander vermaak: een leuke show met sterren die mooi kunnen stralen - niet omdat de problemen tegenwoordig minder ernstig zijn dan toen. We leven in de wereld waarin het denken wordt bepaald door het ritme en de inhoud van de televisie: emotionele, korte fragmenten, die elkaar snel afwisselen, meestal zonder context en geschiedenis - wij denken met onze afstandsbediening.

Niets nieuws
Om te laten zien hoe beide auteurs over het zelfde schrijven citeer ik hier wat Postman in 1985 schrijft over de klok (Penguin 2005, p 11):

In manufacturing such a product, the clock has the effect of disassociating time from human events and thus nourishes the belief in an independent world of mathematically measurable sequences. Moment to moment, it turns out, is not God's conceptions, or nature's. It is man conversing with himself about and through a piece of machinery he created.
In Mumford's great book Technics and Civilization, he shows how, beginning in the fourteenth century, the clock made us into time-keepers, and then time-savers, and now time-servers. In the process, we have learned irreverence toward the sun and the seasons, for in a world made up of seconds and minutes, the authority of nature is superseded. Indeed, as Mumford points out, with the invention of the clock, Eternity ceased to serve as the measure and focus of human events. And thus, though few would have imagined the connection, the inexorable ticking of the clock may have had more to do with weakening of God's supremacy than all the treatises produced by the philosophers of the Enlightenment; that is to say , the clock introduced a new form of conversation between man and God, in which God appears to have been the loser. Perhaps Moses should have included another Commandment: Thou shalt not make mechanical representations of time.

Ook Carr brengt de uitvinding van de mechanische klok ter sprake (video 1:53):

Before the mechanical clock came around people experienced time as a natural flow. In to the extend that they measured it by watching the starts, or the moon or the sun. Things that emphasized the natural flow of time. As soon as you introduce the mechanical clock you get a radically different view of time. Suddenly it is not a flow but a series of discreet, precisely measurable units: seconds, minutes, hours and so forth.... what we see again is that this new intellectual tool gave us a new way of thinking. A more scientific way of thinking that very much focused on measurement. On precise cause and effect across long chains. So here again we see an intellectual technology that beyond its practical uses really changed in a kind of fundamental way I think the way people think.

Wat Carr beschrijft lijkt soms zo uit Postman's boek te komen. Nee, ik denk niet dat hij een zu Guttenberg heeft gepleegd maar de bijna volledige afwezigheid van verwijzingen naar Postman is vreemd. Niet eens zozeer omdat Postman meer credit zou moeten krijgen maar omdat het effect van de televisie op ons dagelijks leven zo veel groter is dan dat van internet. Toen ik hem na afloop van de lezing hiernaar vroeg was zijn antwoord dat Internet een grotere impact heeft op onze hersenen dan televisie omdat we langer achter internet zitten. Dit zal misschien waar zijn hemzelf (en ondergetekende). Maar voor de meeste mensen geldt toch dat ze een stevig aantal uur per dag doorbrengen achter de televisie en dat al doen van jongs af aan. Veel mensen lezen nog nauwelijks boeken of kranten. Hoeveel commercials ziet een gemiddelde Nederlander in zijn leven? Geen idee. Postman schat- in 1985! - dat de gemiddelde Amerikaan 4 miljoen commercials te zien krijgt in zijn leven. En reken maar dat dat een impact heeft. Het zal in Nederland anno 2011 misschien niet zo erg zijn maar de komst van de commerciële televisie en digitale kabel abonnementen met 100 zenders hebben wij nu denk het niveau van de Verenigde Staten anno 1985 wel bereikt of zelfs overschreden. Wat ik mij afvraag is niet of internet ons dommer maakt (misschien), of dat de TV ons dommer maakt (zeker weten) maar waarom er niet meer aandacht aan het fenomeen TV wordt besteed, want, in de woorden van Postman:

Television has become ... the background radiation of the social and intellectual universe, the all-but-imperceptible residue of the electronic big bang of a century past, so familiar and so thoroughly integrated with [our] culture that we no longer hear its faint hissing in the background or see the flickering gray light. This, in turn, means that its epistemology goes largely unnoticed. And the peek-a-boo world it has constructied around us no longer seems even strange.

Crossposted met GeenCommentaar

Read more...

Hulde aan Umberto Tan

Korte mededeling: door privéomstandigheden heb ik de komende weken wat minder tijd. Maakt u zich geen zorgen, het zijn positieve ontwikkelingen. Om U toch wat stof tot overdenken te geven volsta ik met dit video fragment van Kermit en van den Bink. Umberto Tan zet iedereen in zijn hemd omdat hij iets doet dat blijkbaar nog niemand in de media en politiek gedaan heeft - te druk als men is met kijkcijfers en het voorbereiden van "debatten": het lezen van partijprogramma van de PVV. Lees ook wat Ko Colijn er over zegt.

Read more...

Het klimaatdebat bij Pauw en Witteman: ach was Tom Poes maar hier, die wist wel een list.

Een van de belangrijkste debatten die op dit moment, niet alleen in Nederland maar mondiaal, gaat over de invloed van de mens op het klimaat. Er is wetenschappelijke consensus dat de verhoging van het CO2 gehalte in de atmosfeer veroorzaakt wordt door verbranding van fossiele brandstoffen en vernietiging van natuurlijke CO2 reservoirs (ontbossing) een onomkeerbare verandering van het klimaat veroorzaakt. Toch leidt deze consensus niet tot besluiten. Hoe komt dat?

Op Sargasso heb ik in de comments al een paar oorzaken genoemd en een daarvan werk ik hier uit: de rol van de media. Het is maar een klein puzzelstukje in het grote probleem maar volgens mij wordt de invloed van TV op de meningsvorming onderschat.

Een van de populairste talkshows en zeker spraakmakend in ons nationale debat is de talkshow van Pauw en Witteman. Hoe wordt in dit programma gedebatteerd over het klimaatprobleem? Op 8 december gaat Diederik Samsom van de Partij van de Arbeid in debat met Richard de Mos. Twee Kamerleden, Samson van een regeringspartij en pleitbezorger van maatregelen om de CO2 productie te verlagen en de Mos, lid van een oppositie partij die ontkent dat er sprake is van een probleem. [1]

Schreeuwen

Het is een misverstand te denken dat schreeuwen altijd gepaard gaat met stemverheffing. Zo kan je bijvoorbeeld ook virtueel schreeuwen op internet DOOR IN CAPSLOG TE SCHRIJVEN en tijdens een gesprek kun je dat doen met je woordkeuze. Luister naar Richard de Mos, die weet hoe je moet schreeuwen zonder hard te praten:

Jeroen Pauw: Nou ja hoe dan ook, beide heren gaan met elkaar in debat daarover. Dat hebben jullie vandaag al eerder gedaan hè? Was dat een beetje een spannend debat meneer de Mos?

Richard de Mos: Meneer Samson begon erg fel maar dat, maar dat doen mensen altijd die ongelijk hebben hè, die gaan schreeuwen.
Jeroen Pauw: betekent dit dat u vanavond heel stil bent aan tafel of veel lawaai gaat maken?

Richard de Mos: Nou rustig, niet schreeuwend. Richard Nixon ging ook schreeuwen hè toen Watergate aan de orde kwam. Climategate is nou gaande dus meneer Samson had een aardige stemverheffing nodig.

Jeroen Pauw: Kunt u even uitleggen, want u noemt een begrip dat we nog niet kennen: “Climategate”, wat is Climategate?

Richard de Mos: Ja er is wel een klein klimaatschandaal aan het ontstaan, ja en de klimaatalarmisten zijn zo overtuigd van de opwarming van de aarde als gevolg van menselijk handelen, ze hebben daar een ding bij nodig, dat is jokken. Het lijkt wel een beetje op Pinoccio hè?. De neus groeit bij de klimaatalarmisten. Er moeten trucjes toegepast worden, klimaatgegevens verdwijnen ineens, grafieken die niet kloppen, ja en als je zo overtuigd bent van je gelijk waarom moet je dan jokken?. Dat is jammer.

De toon van het debat is gezet: volgens Richard de Mos is Diederik Samson een jokkebrok die om gelijk te krijgen harder gaat praten. Maar uit zijn woord gebruik blijkt het omgekeerde, hij gebruikt denigrerende woorden waaruit zijn minachting voor zijn opponent blijkt:

  * Jokken
  * Climategate
  * Watergate
  * Klimaatalarmisten
  * Klimaatschandaal
  * Pinoccio

de Mos spreekt niet met stemverheffing maar de woorden die hij gebruikt drukken maar een ding uit: jij bent dom en een leugenaar. Hij argumenteert niet met decibels, ook niet met argumenten maar met scheldwoorden.

De argumenten

Met een paar woorden kan het standpunt van Richard de Mos worden samengevat: er is geen klimaatprobleem want de wetenschappelijke gegevens zijn gemanipuleerd. Als dit waar is dan is dat een schokkende mededeling. Er zijn wel voorbeelden van wetenschappers die de bedoel hebben bedot, lees bijvoorbeeld het verhaal van Hendrik Schön, die inderdaad een jokkebrok was die een tijd zijn gang kon gaan, maar uiteindelijk toch door de mand viel. Een ander voorbeeld van frauderende wetenschappers is Woo Suk Hwang die fraudeerde met embryo’s. Tot onze niet geringe verrassing zijn wetenschappers mensen en fraude en bedrog komen dus ook voor in de wetenschappelijke wereld.

Onzin

Maar kun je stellen dat een heel onderzoeksgebied is gebaseerd op manipulatie en fraude? En ging het dan maar om nanobots of embryo's, nee het gaat over onze planeet. Toch beweert Richard de Mos dat alles wat over de opwarming wordt gezegd bij elkaar gelogen is voor eigen gewin. Dit is een boude bewering van de Mos en het is dan ook nergens op gebaseerd. Ik ga hier niet proberen dit te weerleggen, anderen kunnen dat veel beter dan ik.

Barbapapa

Diederik Samson doet zijn best maar het is natuurlijk onbegonnen werk om met argumenten te winnen van iemand die maar wat kletst. Diederik kan zeggen wat hij wil maar de Mos heeft altijd wel een antwoord. Dat is namelijk precies het verschil tussen Samson en de Mos, de eerste gaat uit van de waarheid, de tweede maakt zijn eigen waarheid. Op die manier debatteren is zinloos omdat de deelnemers het niet eens zijn over de spelregels.

Zo beweert de Mos bijvoorbeeld dat wetenschappers data hebben aangepast omdat anders hun theorieën niet meer zouden kloppen:

Richard de Mos: Temperatuurdalingen moeten verborgen worden. Nou, dat is geen wetenschap, dat is een beetje Barbapapa, die deed dat ook: huup, huup, huup, Barbatruc! Dan is alles weer... [onverstaanbaar 2:58]

Diederik heeft hier een antwoord op en probeert uit te leggen wat er aan de hand is, maar hij is in het nadeel. Hoe leg je uit wat de termen als "significant" en "standaard deviatie" betekenen?

Diederik Samson: het woord truc wordt inderdaad gebruikt, dat is ook een wetenschappelijk term die veel valt, ook in gewone wetenschappelijk literatuur. Het gaat over een methode. Het is op zich wel een interessant fenomeen. D'r zijn thermometers die meten gewoon de opwarming van de aarde, maar er zijn ook heel andere methodes om de temperatuur vast te stellen, bijvoorbeeld via boomringen. En die twee temperatuur-datasets die passen niet op elkaar. die vertonen wat verschillen. Ja daarvoor heb je methodes nodig om ze bij mekaar te halen. Daar is overigens niets geheim aan. Die e-mail waar nou iedereen op wijst en u ook weer, in de openbare literatuur wordt dat fenomeen besproken, bediscussieerd en de eindconclusie is, als je alles bij elkaar optelt, dan is de wetenschap voor 95% zeker, nooit voor 100% hè? Dus als u zegt “oh 5% onzekerheid” u heeft per definitie gelijk…

Het antwoord dat de Mos hierop geeft is veelzeggend nietszeggend:

Richard de Mos: [onderbreekt Diederik Samson] er is niets aan de hand zegt de heer Samson. Diederik Samson: [praat door] 95% maar dan heb je 95% zekerheid.

Richard de Mos: [praat door Samson heen] Maar de directeur is weg, de directeur is opgestapt het hele zootje is opgestapt omdat er niks aan de hand is. Hij is de hoofdrol speler daar. De Barbapapa van de wetenschap.

Diederik kan praten als Brugman maar de Mos luistert niet, begrijpt het soms niet en gaat niet op zijn argumenten in.

Deskundigen?

Dit is dus een hopeloos debat, en wat doen onze talkshowhosts daar aan? Zijn zij geïnteresseerd in het debat, willen ze misschien wel eens weten hoe het zit, of laten ze dit zomaar gebeuren?

Paul Witteman zegt op een gegeven moment dat hij wil weten hoe het zit met het klimaat. Hij vraagt het daarom aan een deskundige:

Paul Witteman: kijk we hadden hier gisteravond Paul van Vliet aan tafel, bepaalt geen klimaatdeskundige, maar we hadden het er ook over. En hij zij, wat ik nou zo jammer vind, als eenvoudig burger, is dat je niet zeker weet en niet kan zeggen “deze professor heeft het allemaal uitgezocht, die kunnen we geloven op grond van zijn berekeningen gaan we verder beleid voeren. Dat kan blijkbaar niet, want ook nu zijn er weer twee deskundigen aan tafel die het niet eens zijn. Ik haal er even een derde bij. 1963 meneer Nienhuis, 1963 hoe koud was het toen? [5:00]

Witteman is deskundigen aan het shoppen: vandaag vraagt hij het aan meneer Nienhuis, en gisteren heeft hij het ook al aan Paul van Vliet gevraagd. Dat zij dus zijn deskundigen. En nu zitten er dus weer twee "deskundigen” aan tafel die het niet eens kunnen worden. Volgens Paul Witteman zijn de voorspellingen van de klimaatdeskundigen een soort weersvoorspelling maar dan een met een extreem lange termijn. Hij vraag daarom aan Jaap Nienhuis hoever een voorspelling kan gaan:

Jaap Nienhuis: Een moeilijk onderwerp denk ik. [lacht om zichzelf] Nee, maar ik zelf zie de zaak minder zorgelijk, maar ik ken me voor stellen dat degene die alles leest en alles bij houdt dat die dus wel zorgen heb.

Paul Witteman: Dat is het probleem, waarom gaat er niet …. is iemand die gelijk heeft?

Diederik Samson: maar wij zijn ook geen experts, althans ik ben ook geen expert, misschien bent u het wel

Richard de Mos: De wetenschap is expert.

Diederik Samson: Wetenschap is een expert en uiteindelijk moet je dus afgaan op wat de wetenschap aan totaal resultaat levert. De heer Paul van Vliet heeft gelijk als ie zegt, ja d'r is altijd wel een wetenschapper die het tegenover gestelde beweerd.

We kunnen vaststellen dat er dus geen deskundigen aan tafel zitten. Daarover zijn de heren het dus eens en dit is natuurlijk ook het probleem bij dit programma: iedereen heeft een mening over iets waar hji geen verstand van heeft. Paul Witteman klaagt zelfs dat je het ook niet aan de wetenschap kan vragen want er is altijd wel een deskundige die het tegendeel beweert, een deskundige zoals Richard de Mos. Tsja, als je Richard de Mos als deskundige op het gebied van klimaatonderzoek beschouwt, is dat natuurlijk niet zo verwonderlijk.

Jaap Nienhuis is overigens niet dom: hij zegt dat hij geen deskundige is en dat zij die zich wel in de materie hebben verdiept mogelijk wel redenen hebben zich zorgen te maken. Waren er maar meer zo verstandig aan tafel bij Pauw en Witteman.

Belastingcentjes

Als het klimaat geen probleem is waar maakt de Mos zich dan wel druk over?

Richard de Mos: De belastingbetaler wordt niet optimistisch van uw plannen want die kunnen af tikken met uw plannen. CO2 tax, CO2 belasting, straks de kilometerheffing weer. De belastingbetaler wordt helemaal niet blij met uw plannen.

Paul Witteman: En nou terug naar Paul van Vliet. Op wie moet hij zich baseren?

En de Mos heeft ook het laatste woord:

Paul Witteman: gaat u daar demonstreren?

Richard de Mos: nou ik wil toch wel eens weten wat daar gaat gebeuren. Het gaat om een hoop belastingcenten van de Nederlandse burger en ik wil weten waar die naar toe gaan en luis in de pels …

Paul Witteman: Maar dat kunt ook hier volgen of in de krant.

Richard de Mos: Nee ik ga graag mee en dan zal ik voor iedere kamera die dat wil een ander geluid laten horen.

Paul Witteman: Goed. Steeds weer een ander geluid? [besmuikt gelach]

Richard de Mos: Het geluid van de PVV heer Witteman.

Dure journalisten doen hun werk niet

Die vraag van Richard de Mos, over wat er wordt gedaan met onze belastingcentjes [2] is overigens wel relevant. Daar worden namelijk ook Witteman en Pauw van betaald. Paul Witteman verdient 295.000,- en  Jeroen Pauw 230.000,-. Daarnaast heeft het programma natuurlijk ook een redactie die uitzoekwerk kan doen. Toch tonen beide presentatoren dat zij zich niet in de materie hebben verdiept. Het lijkt er op dat de research niet verder gaat dan de weerman die ooit de Elfstedentocht heeft gereden, in 1964. Men stelt zich op als Heer Bommel die als weer eens in de problemen zit regelmatig verzucht: Ach was Tom Poes maar hier, die zou wel een list bedenken.

Jeroen Pauw: terug waarom we hier eigenlijk aan tafel zitten, namelijk we discussiëren hier over iets dat ook in Kopenhagen ook al over gediscussieerd wordt en hoe belangrijk we dat wel allemaal willen vinden, uiteindelijk merk je niet dat mensen heel erg raakt.

Diederik Samson: Dat klopt.

Jeroen Pauw: En als het er over gaat dan zijn het die mensen a la Paul van Vliet, en die heeft ook voor mij gesproken wat dat betreft, je weet eigenlijk nooit precies wie er nou de waarheid en de werkelijkheid vertelt. Hoe is dat nou te doorbreken?

Diederik Samson: Ja, dat is een ingewikkelde opgaaf.

Inderdaad, dat is een ingewikkelde opgaaf als luie journalisten als Pauw en Witteman de discussie organiseren tussen "deskundigen" die er geen verstand van hebben. Als men de juiste mensen uitnodigt, echte klimaatdeskundigen in plaats van Barbapapa en een weerman dan zou men misschien wel eens een antwoord kunnen krijgen op deze vraag. Maar door het debat op deze wijze te organiseren wordt de indruk gewekt dat er nog onzekerheid is over feitelijke zaken terwijl dat niet zo is. Geen wonder dat het niet veel mensen raakt, die kijken naar buiten en zien sneeuw en ze twitteren dan dat het allemaal maar onzin is.[3]

Gewone koekebakkers zoals wij, hebben geen tijd om zich in de materie te verdiepen omdat wij wel wat anders aan ons hoofd hebben dan klimaatonderzoek. We blijven daarom na afloop van deze discussie zitten met de vraag, is het nou waar is of niet en we halen de schouders op, "ach het zal mijn tijd wel duren".

Ik heb al eerder gepost over Pauw en Witteman maar dit was wel een dieptepunt van het seizoen, mogelijk geëvenaard door het debat over het mutsje van Enait. Gelukkig hoef ik daar niet meer over te schrijven, want Tom Kniesmeijer doet dat heel goed: Pauw en Witteman struikelen achter de tijdgeest aan.

Transcript
8 december Pauw en Witteman
Aan tafel: Ahmed Marcouch, Diederik Samsom, Richard de Mos, George Schweigmann, Wim Hartung, Jaap Nienhuis en George van Staal.
De paragraaf indeling is willekeurig. Af en toe is in de tekst ook de tijd aangegeven.

[0:00]
Paul Witteman: Volgend Richard de Mos, Kamerlid van de PVV klopt er niets van al die doem scenario’s van het klimaat. En Diederik Samson van de PvdA wordt een beetje ziek van al die mensen die kritiek hebben op de wetenschap.
Jeroen Pauw: Nou ja hoe dan ook, beide heren gaan met elkaar in debat daarover. Dat hebben jullie vandaag al eerder gedaan hè? Was dat een beetje een spannend debat meneer de Mos?
Richard de Mos: Meneer Samson begon erg fel maar dat, maar dat doen mensen altijd die ongelijk hebben hè, die gaan schreeuwen. [0:25]
Jeroen Pauw: betekent dit dat u vanavond heel stil bent aan tafel of veel lawaai gaat maken?
Richard de Mos: nou rustig, niet schreeuwend. Richard Nixon ging ook schreeuwen hè toen Watergate aan de orde kwam. Climategate is nou gaande dus meneer Samson had een aardige stemverheffing nodig.
Jeroen Pauw: kunt u even uitleggen, want u noemt een begrip dat we nog niet kennen: "Climategate", wat is Climategate?
Richard de Mos: ja er is wel een klein klimaatschandaal aan het ontstaan, ja en de klimaatalarmisten zijn zo overtuigd van de opwarming van de aarde als gevolg van menselijk handelen, ze hebben daar een ding bij nodig, dat is jokken. Het lijkt wel een beetje op Pinoccio hè?. De neus groeit bij de klimaatalarmisten. Er moeten trucjes toegepast worden, klimaatgegevens verdwijnen ineens, grafieken die niet kloppen, ja en als je zo overtuigd bent van je gelijk waarom moet je dan jokken?. Dat is jammer.

[1:14]

Diederik Samson: Ja, er wordt niet gejokt en ik snap echt dat dat een interessant verhaal oplevert als er e-mails worden ... want het zijn gehackte e-mails, dat is zo wie zo al spannend, waarin wetenschappers aan elkaar van alles schrijven. Ik heb ze gelezen.
Richard de Mos: alle vierduizend!
Diederik Samson: alle vierduizend, ja, heeft u ze ook gelezen?
Richard de Mos: ja ik heb ze ook gelezen.
Diederik Samson: mooi, dan zijn we het daar in ieder geval over eens. In al die mails, daar staat veel leuks in, veel smeuïgs en sappigs en ook gewoon persoonlijke dingen. Maar er staat nergens een aanwijzing, op geen enkel plek [1:43] dat er gemanipuleerd is met cijfers en dat is wel de beschuldiging die eh ...
Jeroen Pauw: we komen er nu ... we komen er bijna meteen op terug maar luister, we hebben nu een klein beetje beeld om de sfeer weer te geven. Dat het niet iets is dat hier aan tafel is verzonnen, dit speelt al een aantal weken geleden kwam dit, vlak voor de klimaat top die in Kopenhagen begon, naar buiten.

[2:02]
[een fragment uit het BBC programma Newsnight wordt getoond, dit is de ondertiteling:]
Is het mogelijk dat wetenschappers gesjoemeld hebben met de feiten, of zijn ze slechts schuldig aan naïviteit? [Beeld van het instituut] Gekker dan dit gaat het niet worden in de klimaatwetenschap. Slechts een paar weken voor de klimaattop in Kopenhagen breken hackers in bij een Britse onderzoekseenheid. Ze publiceren duizenden e-mails op een Russische server wat aanleiding geeft tot de beschuldiging dat wetenschappers de zaak beduvelen.
[2:28 terug in de studio]
Jeroen Pauw: goed, het zijn dus duizenden e-mails. U claimt beiden dat u ze allemaal gelezen hebt?
Richard de Mos: nou de hoofdlijnen gelezen. Kijk er wordt gesproken over trucjes ...
Jeroen Pauw: [door elkaar] Wacht even ...
Richard de Mos: [onverstoorbaar] Er wordt gesproken over trucjes. Nou als je zo overtuigt bent met je gelijk dan heb je geen trucjes nodig. D'r wordt gesproken over klimaatgegevens vernietigen, die Kopenhagen om zeep helpen, en er wordt ook nog een keer gesproken over temperatuurdalingen die aan de gang zijn, de aarde koelt al tien jaar af. Temperatuurdalingen moeten verborgen worden. Nou, dat is geen wetenschap, dat is een beetje Barbapapa, die deed dat ook: huup, huup, huup, Barbatruc! Dan is alles weer [onverstaanbaar 2:58]

Diederik Samson: het woord truc wordt inderdaad gebruikt, dat is ook een wetenschappelijk term die veel valt, ook in gewone wetenschappelijk literatuur. Het gaat over een methode. Het is op zich wel een interessant fenomeen. D'r zijn thermometers die meten gewoon de opwarming van de aarde, maar er zijn ook heel andere methodes om de temperatuur vast te stellen, bijvoorbeeld via boomringen. En die twee temperatuur-datasets die passen niet op elkaar. die vertonen wat verschillen. Ja daarvoor heb je methodes nodig om ze bij mekaar te halen. Daar is overigens niets geheim aan [3:28]. Die e-mail waar nou iedereen op wijst en u ook weer, in de openbare literatuur wordt dat fenomeen besproken, bediscussieerd en de eindconclusie is, als je alles bij elkaar optelt, dan is de wetenschap voor 95% zeker, nooit voor 100% he? Dus als u zegt "oh 5% onzekerheid" u heeft per definitie gelijk...
Richard de Mos: [onderbreekt Diederik Samson] er is niets aan de hand zegt de heer Samson
Diederik Samson: [praat door] 95% maar dan heb je 95% zekerheid.
Richard de Mos: [praat door Samson heen] Maar de directeur is weg, de directeur is opgestapt het hele zootje is opgestapt omdat er niks aan de hand is. Hij is de hoofdrol speler daar. De Barbapapa van de wetenschap. De [... onverstaanbaar]
Diederik Samson: [praat nog steeds door] die tweede mail, want uiteindelijk gaat het van al die 4000 maar om twee mails, die ander mail van Dr. Phil Jones, die zegt inderdaad,  en dat is op zich wel smeuïg, die zegt op een gegeven moment in al zijn frustratie, jeetje deze studie zou ik nooit willen toelaten tot de officiële [maakt quote gebaar] wetenschappelijk literatuur. Dat mag een wetenschapper niet zeggen.

[4:16]
Richard de Mos: ik snap de frustratie bij de heer Jones, want de aarde koelt al tien jaar af. Dus ik snap wat die man gefrustreerd heeft, dus dat begrijp ik volledig en dan ga je rare dingen doen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Dat doet u ook in de kamer.
Diederik Samson: Nou dat valt op zich wel mee.

Paul Witteman: Mag ik even onderbreken, kijk we hadden hier gisteravond Paul van Vliet aan tafel, bepaalt geen klimaatdeskundige, maar we hadden het er ook over en hij zij, wat ik nou zo jammer vind, als eenvoudig burger, is dat je niet zeker weet en niet kan zeggen "deze professor heeft het allemaal uitgezocht, die kunnen we geloven op grond van zijn berekeningen gaan we verder beleid voeren [4:51]. Dat kan blijkbaar niet, want ook nu zijn er weer twee deskundigen aan tafel die het niet eens zijn. Ik haal er even een derde bij. 1963 meneer Nienhuis, 1963 hoe koud was het toen [5:00]?
Jaap Nienhuis: Bar koud.
Paul Witteman: Ja hoe was het toen?
Jaap Nienhuis: 18 graden onder nul.
Paul Witteman: 18 graden onder nul. U bent later weerdeskundige geworden voor TV Noord.
Jaap Nienhuis: Nou  niet overdrijven, ik mocht een weerbericht doen.
Paul Witteman: Dat zeg ik. [er wordt gelachen]
Paul Witteman: Zo dat noemen we een weermannetje.
Jaap Nienhuis: ik heb het idee dat de problemen wat minder groot zijn dan in ze Kopenhagen dus denken. Ik denk dat we de IJstijd in Drenthe [onverstaanbaar] de IJstijd weer deze kant op komen en dan gaat de andere kant weer op en op den duur houdt dat op daar ben ik van overtuigd, maar de zorgen zijn wat groter dan als ik ze zie.
Paul Witteman: Hoe ver van te voren was uw prognose altijd? Hoe ver van te voren voorspelde u het weer.
Jaap Nienhuis: Uh, twee dagen.
Paul Witteman: Ja en nu gaat u meteen weer even verder of uh... wat zal het ongeveer zijn?

[5:42]
Jaap Nienhuis: Een moeilijk onderwerp denk ik. [lacht om zichzelf] Nee, maar ik zelf zie de zaak minder zorgelijk, maar ik ken me voor stellen dat degene die alles leest en alles bij houd dat die dus wel zorgen heb.
Paul Witteman: Dat is het probleem, waarom gaat er niet …. is iemand die gelijk heeft?
Diederik Samson: maar wij zijn ook geen experts, althans ik ben ook geen expert, misschien bent u het wel
Mos: De wetenschap is expert.
Diederik Samson: Wetenschap is een expert en uiteindelijk moet je dus afgaan op wat de wetenschap aan totaal resultaat levert. De heer Paul van Vliet heeft gelijk als ie zegt, ja d'r is altijd wel een wetenschapper die het tegenover gestelde beweerd.
Richard de Mos: [er door heen] Eenendertig-en-een-halfduizend in Amerika, eenendertig-en-half-duizend wetenschappers die uw verhaal gewoon ontkrachten en het is niet de eerste keer,. Climategate is niet de eerste keer, dat er gejokt wordt meneer Samson. Michael Man met de Hockeystick grafiek waarbij bepaalde tijden worden weggelaten, ook jokkebrokken.

Diederik Samson: [door elkaar]  Bleek achteraf niet zo te zijn.
Richard de Mos: [praat door] Al Gore met z'n rampenfilm, negen leugens ...
Diederik Samson: [door elkaar] Al Gore is geen wetenschapper, als u zich op Al Gore wilt beroepen dan wordt het heel lastig.
Richard de Mos: Nee maar dat heeft u gedaan. U bent in polonaise met al uw politieke vrienden, in polonaise achter de film aan gegaan.
Diederik Samson: Nee u heeft mij geen polonaise zien lopen want die loop ik nooit.
Richard de Mos: Jawel.
Diederik Samson: Achter Al Gore ben ik niet aangelopen want ik vond het op zich een aardige film.
Richard de Mos: [door elkaar] na de rampenfilm is de politiek ingestapt.
Paul Witteman: Had ie geen gelijk dan, had Al Gore geen gelijk dan?
Diederik Samson: Ja zijn boodschap klopte. Alleen hij maakt er een film over en dat is verder niet wetenschappelijk dat moet je ook vooral niet doen. Wat je wel moet doen als politicus …
Paul Witteman: [er door heen] Maar laten we even bij het beeld ... die film heeft grote indruk gemaakt, ook hier, al was het maar omdat Nederland er in wordt genoemd. Even een stukje kijken.
[Een fragment uit de film van Al Gore An Inconvenient Truth wordt getoond; ondertiteling]
Als het ijs op Groenland zou smelten of als Groenland en West-Antarctica voor de helft zouden smelten dan zou dit deel van Florida onderlopen. Dit gebeurt er in de Baai van San Francisco. Een dichtbevolkt gebied. Nederland, een van de lage landen. Verschrikkelijk.
[terug in de studio]
Paul Witteman: klopt dit nou of klopt dit niet?
Diederik Samson: Als Groenland smelt en West-Antarctica ook, en gelukkig gebeurt dat niet morgen dan klopt dit beeld. Dat zegt hij ook letterlijk. En ik wijs er op er is een scenario [7:46] en hij pikt dat er uiteraard uit want hij wil een film maken. D'r is een scenario waarin beide gebeurd dat is inmiddels helaas niet meer een heel onwaarschijnlijk scenario. Het is gelukkig ook niet het meest waarschijnlijke scenario, maar het zou kunnen.
Richard de Mos: Deze film is gewoon een rampenfilm waarin mensen bang gemaakt worden. Een zeespiegelstijging van 4 tot 7 meter, onzin. De zeespiegel stijgt 18 centimeter per eeuw. Er is niks aan de hand. En als u zich toch druk maakt de achterstallige dijken... de Partij van de Arbeid heeft altijd in de regering gezeten. Er zijn achterstallige dijken en daar had u voor moeten zorgen, achterstand in dijken.
Diederik Samson: Een van de dingen die Al Gore heeft bewerkstelligd dat daar meer werk van gemaakt wordt, maar wat interessant is u zegt de mensen worden er bang van. Ik wordt er niet bang vang. Ik wordt er juist optimistisch van omdat ik denk hé op deze manier, na deze boodschap, kunnen we echt onze energiesystemen gaan veranderen.
Richard de Mos: [er door heen] de belastingbetaler wordt niet optimistisch van uw plannen want die kunnen af tikken met uw plannen. CO2 tax, CO2 belasting, straks de kilometerheffing weer. De belastingbetaler wordt helemaal niet blij met uw plannen.
Paul Witteman: En nou terug naar Paul van Vliet. Op wie moet hij zich baseren

[8:40] 
[door elkaar]
Richard de Mos: Op mij.
Diederik Samson: Dat moet hij zelf bepalen, maar ik bepaal waar ik me op moet baseren. En dat zou ... kijk als je de wetenschappers bekijkt en de aantallen worden genoemd, maar d'r zijn helaas voor u dan [wijst naar Mos] veel grotere aantallen. De consensus, de wetenschappelijke consensus is voor ...
Richard de Mos: [er door heen] eenendertig-en-een-halfduizend [onverstaanbaar, naam van de petitie?] petition, dat is 10 keer zo veel.
Diederik Samson: Nee zo werkt het helaas niet. Als je gewoon de wetenschappelijke literatuur op een stapel legt en je kijkt naar het bewijsmateriaal dan zou ik als politicus volstrekt onverantwoord zijn, als ik die ene kleine afwijkende mening pak en dag "oh daar ga ik me op baseren"
Richard de Mos: [er door heen] Daarom heeft u het nodig om te jokken. Omdat u zo overtuigd bent van u zelf heeft u het nodig om te jokken.
Diederik Samson: Ik jok niet. Als u mij van liegen wilt beschuldigen dan moet u met meer komen dan u nu doet.
Jeroen Pauw: Meneer de Mos, meneer de Mos, meneer de Mos, even een vraag die aan beiden gesteld is maar eerst aan u. Wat zouden de mensen die jokken er voor belang bij hebben om dat te doen?
Richard de Mos: Nou er is, kijk, na de film van Al Gore is de politiek een keuze gemaakt, het is 5 voor twaalf, de wereld warmt op en de mens is daarvan de oorzaak. De wereld is al 10 jaar aan het afkoelen ... ik snap die politieke keuze wel, men zit een trein die rijd ...
[onverstaanbaar, door elkaar praten]
Paul Witteman: ...maar wat is hun belang? Waarom zou DS die als ie denkt ik zit eigenlijk te jokken, waarom zou hem dat dan goed uitkomen?
Richard de Mos: Omdat enige jaren geleden toen d'r een El Ninjo was dat is een uh ....
Jeroen Pauw: De Warme Golfstroom? [4]
Richard de Mos: ... toen steeg de temperatuur op aarde inderdaad, is d'r een keuze gemaakt door de politiek, door de politieke elite, de aarde warmt op en daarvan is de mens de schuld [10:22]
Jeroen Pauw: Hij kan iet meer terug bedoeld u?
Richard de Mos: Hij kan iet meer terug, precies, hij is ingestapt, nou gelukkig komt de PVV met een fris geluid en de mensen kunnen rustig slapen.

Jeroen Pauw: de PVV  waarschuwt de wereld nog een keer eigenlijk? [10:31]
Richard de Mos: precies

[10:32]
Jeroen Pauw: En Diederik Samson, waarom zijn er mensen die zeggen dat u niet gelijk hebt, of u en de uwen?
Jeroen Pauw: Wat is hun belang?
Diederik Samson: Nou ja om dat het voor sommigen een angstaanjagende gedacht is om alles, het energie systeem dat we nu hebben te moeten ombouwen naar iets nieuws, naar iets anders. D'r zitten grote belangen achter wat er nu gaan de is, kolen, olie en gas en dergelijke, en de belangen van de toekomst, ja die liggen elders, in de toekomst.
Richard de Mos: [er doorheen] Ja, de belangen ven de toekomst, is de belastingbetaler flink laten betalen.
Diederik Samson: [praat door]: Meneer de Mos zelfs als u niet geloofd, iedereen heeft het recht daarop, zelfs u niet geloofd dat klimaatverandering een probleem is. Een ding is duidelijk, olie en gas raken op, ze raken vooral hier op en ze zijn vooral in het Midden-Oosten nog aanwezig. Is dat  nou niet, zeker voor een partij als de PVV een extra reden om te zeggen, hé laten we nou eens afstappen van die afhankelijkheid [11:20] van gas en olie uit het Midden-Oosten en laten we onze eigen energievoorziening opbouwen. Onze eigen energievoorziening.
Richard de Mos: de PVV pleit al jaren voor kernenergie.
Diederik Samson: nou heb ik een tijdje gezocht, maar nou is er in Nederland geen Uranium te vinden. Uranium kopen wij uit Kazachstan en Niger, dat zijn allebei ook van die landen waar je op kan rekenen op moeilijke tijden.
Richard de Mos: Canada en Zuid-Afrika, daar is het ook te halen, maar dan verzanden we weer in die discussie. Maar er zijn alternatieven genoeg.
Diederik Samson: maar u wilt wel zo snel mogelijk van olie en gas af.
Richard de Mos: nee dat duurt nog een poos. D'r zijn berichten dat het nog 200 jaar duurt. U moet een beetje in de vindingrijkheid van de mensheid geloven. Het is jammer ...
Diederik Samson: [er doorheen] Nee, ik geloof daar juist [11:49] daarom denk ik
Richard de Mos: [er doorheen] belastingbetaler, subsidies, er is geen windmolen in Nederland die draait zonder subsidie.

[11:58]
Jeroen Pauw: Terug waarom we hier eigenlijk aan tafel zitten, namelijk we discussiëren hier over iets dat ook in Kopenhagen ook al over gediscussieerd wordt en hoe belangrijk we dat wel allemaal willen vinden, uiteindelijk merk je niet dat mensen heel erg raakt.
Diederik Samson: Dat klopt.
Jeroen Pauw: en als het er over gaat dan zij het die mensen a la Paul van Vliet, en die heeft ook voor mij gesproken wat dat betreft, je weet eigenlijk nooit precies wie er nou de waarheid en de werkelijkheid verteld. Hoe is dat nou te doorbreken?
Diederik Samson: Ja, dat is een ingewikkelde opgaaf. Kijk we zijn als mensen gewend om als we een donker steegje in lopen waar van we denken "oh eng" en dan gaat de adrenaline koken en dan denken we "oh je hier moet je wat aan doen". Als wij klimaatverandering inlopen, daar voel je niks van. Daar zie je niks van en dan heeft u precies de reactie die bijna iedereen heeft "nou ja, het zal mijn tijd wel duren".[12:34] Het zal onze tijd ook wel duren, maar niet die van de volgende generatie.
Richard de Mos: [erdoorheen] miljarden, miljarden aan belastinggeld investeren, terwijl mensen met 24 uurs luiers liggen, terwijl hier mensen met doorligwonden liggen. Vindt u het verantwoord om aan iets te besteden waarvan nog maar zeer de vraag is of het zo is.
Diederik Samson: omdat ik rekening wil houden met de generatie die na ons komt. Het zal onze tijd wel duren meneer de Mos, het zal onze tijd wel duren, maar de generatie na ons heeft twee problemen, klimaatverandering, daar geloofd u niet in, strepen we die even weg, energievoorziening. Onze energievoorziening die is geregeld. Die van U die ons en die van U de komende tien twintig jaar. Maar die van onze kinderen dan? Hoe regel je die energievoorziening?
Richard de Mos: [onverstaanbaar] 200 jaar. En buiten dat. We hadden het een aantal jaren geleden op de basis school toch over zure regen. We horen er verder niemand meer over. Dat is ook allemaal verloren geld. We hadden het over het gat in de ozonlaag, we horen er niemand meer over.
Diederik Samson: Nee, dat zijn investering, u zei het zelf vandaag de tweede kamer, u zei: we rijden allemaal met driewegkatalysatoren en u was daar trots op hè? [13:27].
Richard de Mos: Ja want het goed met het milieu, een perfecte ontwikkeling ja [onverstaanbaar] klimaat en milieu zijn verschillende dingen. Het klimaat heeft de mens geen invloed op, op het milieu kunnen wij wel invloed hebben.
Paul Witteman: Meneer de Mos, u gaat naar Kopenhagen?
Richard de Mos: Ik ga naar Kopenhagen ja.
Paul Witteman: Wat gaat u daar in godsnaam doen?
Richard de Mos: De luis in de pels
Diederik Samson: Met de trein?
Richard de Mos: Ja.
Paul Witteman: gaat u daar demonstreren?
Richard de Mos: nou ik wil toch wel eens weten wat daar gaat gebeuren. [13:47] Het gaat om een hoop belastingcenten van de Nederlandse burger en ik wil weten waar die naar toe gaan en luis in de pels ...
Paul Witteman: Maar dat kunt ook hier volgen of in de krant.
Richard de Mos: Nee ik ga graag mee en dan zal ik voor iedere kamera die dat wil een ander geluid laten horen.
Paul Witteman: Goed. Steeds weer een ander geluid? [besmuikt gelach]
Richard de Mos: Het geluid van de PVV heer Witteman.

----
Updates (tekstueel) aangebracht en een noot toegevoegd. [4].

----
[1] Redactionele opmerking: dit gesprek heeft op 8 december plaatsgevonden, al een tijdje geleden dus. Het heeft wat tijd gekost om deze post te maken, maar ik heb toch besloten dit alsnog te plaatsen. In de eerste plaats omdat dit programma typerend is voor de manier waarop over het nieuws wordt gediscussieerd en in de tweede plaats omdat er een transcript bij zit en dat is nooit weg.
[2] Waarom toch altijd die centen en geen Euro's? Is dat omdat ze bij de PVV en de VVD zo weinig belasting betalen?
[3] Het sneeuwt op het moment dat ik dit schrijf. 
[4] Jeroen Pauw vergist zich in de oceaan: El Ninjo is een fenomeen in de Stille Oceaan en de Warme Golfstroom, stroomt in de Atlantische Oceaan.

Read more...

Mark Rutte's cliché's in de Linkse Hoogmis

De Linkse Hoogmis

Het is zondagmiddag en er wordt over politiek gepraat op de Publieke Omroep, bij het enige alternatief, de commerciële TV, is hiervoor geen belangstelling. We kunnen dus kijken naar  kinderprogramma's, een Kerk Dienst met stichtelijke gezangen of de hoogmis van de Linkse Kerk, het programma Buitenhof van de linkse publieke omroep.

Het leven is moeilijk voor een volwassen en ongelovige Gast of HOERRRRRR.

Maar dat viel afgelopen zondag in ieder geval best mee. De eerste gast was Mark Rutte en de 3e gast een conservatieve "Neder Waal" die Den Haag - terecht overigens - de les kwam lezen hoe je moet opereren in Brussel. Het enige dat voor links zou kunnen doorgaan was het interview met Anne-Mei The, een antropologe. Zij kwam vertellen hoe artsen tegenwoordig om gaan met de dood. Echt links is dat niet, ik noem dit eerder liberaal: mensen moeten de vrijheid hebben om zelf te kunnen beschikken over hun leven en dus ook het beëindigen daarvan. Ik meen te weten dat ze er bij de VVD ook zo over denken.

Niets doen

Wat had Mark Rutte te vertellen? Hij kwam vertellen wat de huidige regering fout doet, wat links fout doet en wat de VVD goed zal gaan doen als de burgers zo vriendelijk willen zijn om op haar te stemmen.

Wat doet de regering fout? Deze regering doet wat links altijd doet: om de problemen heen draaien. Mark gebruikt elke mogelijkheid die hij heeft om dit punt te benadrukken: links is soft, analyseert de problemen niet en schuift die voor zich uit:

Rob Trip: De inhoud komt nog aan de orde maar eerst over de vorm die is wel van belang omdat die toon, dat is wel interessant, is dat de VVD toon die u nu als partij te pakken heeft?

Mark Rutte: ik denk dat wij die in onze geschiedenis al heel lang te pakken hebben. Wij zijn een partij die wil laten dat de problemen niet alleen moeten worden aangepakt maar dat we ook bereid zijn om aan te pakken. En wat je nu ook ziet is dat Nederland dat ook meer begint te zien, dat er een kabinet is dat heel weinig doet dat besluiten uitstelt als het ware naar commissies en dergelijke en dat er een VVD is die zegt ja wij willen wel die moeilijke maatregelen nemen. Wij maken wel die analyse van de problemen en komen met de oplossingen. Dat beginnen mensen meer te zien. Dat is geen verandering aan onze kant maar geleidelijk aan wordt het wel zichtbaarder omdat die tegenstelling tussen het kabinet en de VVD zichtbaarder wordt.

Het is zelf zo erg dat Mark heimwee heeft naar Joop den Uil. Joop den Uil!

Rob Trip: maar wacht even, een politiek leider van de VVD die een motie van wantrouwen indient tegen een kabinet met VVD in de oppositie, dat is niet dagelijks natuurlijk he?

Mark Rutte: Er is ook iets unieks aan de hand he? Een crisis die eigenlijk net zo erg is als een crisis uit de jaren dertig en misschien nog wel erger als je kijkt naar de enorm snel oplopende staatsschuld, de crisis in de staatsfinanciën. En dan zit er een kabinet dat niets doet, sterker nog dat ambtenaren vraagt om adviezen uit te brengen. Mijn boodschap bij de algemene beschouwingen aan de Premier was: niet "wees in vorm", daar ging het mij helemaal niet om of ie in vorm was of niet. Nee: "regering regeer of stap op en als u niet regeert dan moet u opstappen". Ik had de dag erna Hans Wiegel aan de lijn, ik zeg Hans jij had in jaren zeventig die conflicten met met Joop den Uil hè, en jij hebt nooit een motie van wantrouwen ingediend. Hij zegt: "Nee maar het grote verschil was dat Joop den Uil nog wel eens wat vond. Die deed dingen - daar waren wij het net mee eens, en dan bestrijd je elkaar en dan vecht je het uit bij de stembus." Maar als het kabinet niets doet ja dan moet je als verantwoordelijke oppositiepartij wel zeggen: er is een keuze u gaat iets doen of u stapt op.

De regering doet volgens Rutte dus wat links altijd doet: zij doet niets, zij aarzelt en draait om de hete brei heen - het favoriete thema van rechts, daar heb je hem weer! Ik hoef de TV maar aan te zetten en af te stemmen op de linkse Publieke Omroep om in vrijwel ieder politiek programma wel een conservatief te zien of te horen die vertelt dat "links niets doet, er omheen draait en geen harde maatregelen durft te nemen". En uiteraard vergeet men er nooit bij te vermelden dat de VVD/PVV/rechts Nederland niet zal aarzelen maar handelen. Kordaat, krachtig en doelgericht, niet van die twijfelaars en vergaderaars die er nu zitten.

Kijk maar hoe ze nu commissies hebben benoemd om te gaan nadenken over bezuinigen die in de toekomst moeten worden uitgevoerd! Rechts kan haar minachting hiervoor nauwelijks meer onderdrukken. Commissies nog wel, het instrument voor politici die niet weten wat ze moeten doen. Maar niet alleen dat is fout, het zijn ook nog eens commissies van ambtenaren. Ambtenaren!

Wat is er toch mis met ambtenaren?

Ik begrijp niet waarom zoveel mensen denken dat de omroep links is en dat er behoefte is aan een 'ander geluid', een rechts geluid. Ik hoor bijna niets anders dan rechtse meningen die ongezouten worden opgediend en zelden of nooit worden ze weersproken door een linkse journalist. De vraag moet eerder zijn: waar zijn ze, die linkse journalisten?

Conservatisme

Op een punt was Rutte wel verrassend. Ik heb net geleerd van Jerome (J.L.) Heldring wat het ware conservatisme is - behoudend en met een pessimistische visie op de samenleving en de mens. Mark Rutte, leider van een conservatieve partij, ziet dat anders:

Wij zijn de partij die wel die problemen wil oplossen, de partij die wel een optimistische toekomstvisie heeft.

Maar over het algemeen heeft het verhaal van Rutte een hoog conservatief rechts cliché gehalte: de staat moet klein zijn, de belasting moet verlaagd worden om de vrijheid te bevorderen en links is slecht.

De rechtse cliché's  van Mark op een rij:

• Een grote overheid is slecht, de staat moet klein zijn.
• Links draait om de hete brei.
• Wees bang voor het overheidstekort.
• Wees bang voor links.
  • Omdat ze belastingen verhogen.
  • Multicultie links is lief zijn buitenlanders. Bovendien moet de (massa) immigratie moet nu maar eens ophouden.
• Vrijheid is: zelf bepalen waaraan je je geld uitgeeft. Belasting betalen is daarom een beperking van de je vrijheid.
  

De belangrijkste argumenten om op de VVD te stemmen zijn A. voorkomen dat links aan de macht komt en B. wij moeten bang zijn voor het overheidstekort.  Dat is het zo ongeveer wel, meer kan ik er niet uithalen. Punt A. is natuurlijk inhoudsloos. Wie dit kan overtuigen om op de VVD te stemmen is niet goed wijs.

Belasting en bezuinigen

Gelukkig wordt er nog wel wat over punt B gezegd - het enige onderdeel van het interview dat echt ergens overging, niet over politieke manoeuvres en de slechtheid van links:

Mark Rutte: Het allerbelangrijkste wat er de volgende keer moet gaan gebeuren, dat is de crisis in de staatsfinanciën, dus die 35 miljard per jaar waarmee de staatsschuld oploopt, dat we die onder controle krijgen omdat anders de belastingen omhoog zullen moeten.

Rob Trip: En dat betekent verder bezuinigen.
Mark Rutte: Dat betekend hervormen, niet blind bezuinigen.

Rob Trip: Maar noem daar dan het kern punt uit, "hervormen", wat gaat er aan?

Mark Rutte: Laat ik er drie noemen, je kunt niet een punt ... ja dat kan niet, je kunt er niet een noemen want dan zult u zeggen dat ene punt levert te weinig op dus ik moet een top drie noemen. Dus dat is in de eerste plaats toch de sociale zekerheid die zal activerender moeten worden. Ik wil niet dat jongeren met ADHD, wat nu gebeurt, de rest van hun leven in een uitkering zitten. Dat was 1. Het tweede is:  we moeten iets doen om die sterk stijgende gezondheidszorgkosten onder controle te houden en het derde wat we moeten doen ontwikkelingssamenwerking. Wij hebben nog steeds dat gevoel dat we ons schuldig moeten voelen over onze welvaart. Ik voel me niet schuldig over onze welvaart. Ik wil wel helpen in de derde wereld om het daar beter te maken. Dus dat moet efficiënter, dat kan voor de helft van het geld. We moeten stoppen met dat maar blijven steunen van begrotingen van die derdewereldlanden. Het moet veel meer gericht zijn op de ontwikkeling van de middenklasse, op de economie in die landen.

Nog een korte opmerking hierover. Het is onverstandig om nu te gaan bezuinigen zoals Mark wil, en dan nog wel op sociale zaken. Dat zeg ik niet omdat ik begaan ben met het leed van de uitkeringstrekkers maar omdat de uitkeringen op dit moment juist een stabiliserende factor zijn in de economie. Als dat zou weg vallen door bezuinigen dan zou de economie nog verder krimpen.

Rutte stelt zelfs dat deze crisis misschien nog wel erger dan de depressie van de jaren dertig omdat de begrotingstekorten nu nog groter zijn. Daar ligt Mark Rutte dus meer van wakker dan van de massale werkloosheid die het gevolg was van het daadkrachtige bezuinigen door Colijn. Door het krimpen van de economie kwam minder belastinggeld binnen. Om de begroting toch sluitend te krijgen - dit had hoogste prioriteit in die dagen - moest er bezuinigd worden. Door de bezuinigingen en het duurder worden van het geld (deflatie) verloren mensen hun baan, werd hun salaris gekort en werden dus nog meer mensen werkloos. Waardoor de economie nog meer afgeremd werd en waardoor er nog minder belastinggeld binnen kwam, waardoor er nog meer bezuinigd moest worden ... u begrijpt het. Het resultaat was de Grote Depressie. [1] Er zijn meer oorzaken geweest maar één les is wel duidelijk volgens mij: de crisis bestrijden met bezuinigen werk averechts. In ieder geval in het begin. De overheid moet juist de overheidstekorten laten oplopen. Dat we nu met dubbel zo hoge tekorten zitten komt omdat we in goede tijden onder Zalm niet (genoeg) hebben bezuinigd.

Waar helemaal niet over gesproken wordt is dat het ook mogelijk is om de belasting (tijdelijk) te verhogen. [2] Waarom wordt dit helemaal niet overwogen? En vergeet ook niet de grootste subsidie klant in Nederland: de huizenbezitters. Het is blijkbaar belangrijker om werklozen te activeren een baan te zoeken in een economie die in een ernstige recessie zit waardoor er maar weinig banen zijn. Ik kan me niet goed voorstellen dat dat nou zo veel geld zal opleveren. Maar het wordt Mark niet gevraagd door de linkse journalist van linkse Publieke Omroep. Het gesprek ging helemaal niet over de economie maar over de politieke strategie die de VVD volgt om weer aan de macht te komen.

De geluksmachine van Mark Rutte

Het mooiste vond ik wat hij zij over de Geluksmachine. Mark legt uit dat het verlagen van belasting geen doel op zich is. Het is een middel om er voor te zorgen dat mensen zelf keuze's kunen maken:

Mark Rutte: nee dat doen we niet, want wij zijn tegen hogere belasting. Dat is ook iets dat voor liberalen in de genen zit. Dat is niet omdat wij de belastingen zo laag willen houden, maar omdat wij er in geloven dat de vrijheid van mensen bevorderd wordt als ze een groter deel van hun salaris zelf kunnen uitgeven. Wij willen een overheid die krachtig is maar vooral ook compact en vooral ook niet als een soort geluksmachine uw en mijn geluk zit te bevorderen

Hoe zit dat met die Geluksmachine? Toen ik jong was droomde ik van de Huiswerkmachine en op mijn oude dag zou een Geluksmachine wel van pas kunnen komen. Maar helaas, Rob Trip ging over tot de orde van de dag:

Rob Trip: En dan hebben we het nog helemaal niet over Geert Wilders gehad.

transcript buitenhof 28 nov 2009
aanwezig: Rob Trip, Mark Rutte. Andere gasten: Derk Jan Eppink, Anne- Mei The

Rob Trip vraagt waarom Mark Rutte niet over de VVD wil praten

[3:44] Mark Rutte:  Volgens mij zitten de mensen in het land niet te wachten op partijvoorlieden die alleen maar over de eigen partij praten. Volgens mij zitten de mensen in het land te wachten op politici die praten over problemen in het land en hoe ze die willen aanpakken.

Rob Trip: maar dat het goed gaat met uw partij dat Charlie Aptroot de sterren van de hemel debatteert in de tweede kamer over .. inhoudelijk de kilometerheffing, ik bedoel dat is wat mensen op het netvlies hebben.

Mark Rutte: ja en dan heb ik de keuze dan kan ik praten over hoe Charlie Aptrood dat debat aanpakt, of ik kan met u praten over waarom wij tegen de kilometerheffing zijn en dan vind ik dat tweede ... overigens ik ben het met u eens over Charley Aptroot, ik vind dat hij dat goed deed. [4:33] Maar ik praat liever over de inhoud anders heb je die politici en die journalisten die in die kaasstolp alleen maar met elkaar bezig zijn in plaats van met de problemen.

Rob Trip: De inhoud komt nog aan de orde maar eerst over de vorm die is wel van belang omdat die toon, dat is wel interessant, is dat de VVD toon die u nu als partij te pakken heeft?

Mark Rutte: ik denk dat wij die in onze geschiedenis al heel lang te pakken hebben. Wij zijn een partij die wil laten dat de problemen niet alleen moeten worden aangepakt maar dat we ook bereid zijn om aan te pakken. En wat je nu ook ziet is dat Nederland dat ook meer begint te zien, dat er een kabinet is dat heel weinig doet [5:06] dat besluiten uitstelt als het ware naar commissies en dergelijke en dat er een VVD is die zegt ja wij willen wel die moeilijke maatregelen nemen. Wij maken wel die analyse van de problemen en komen met de oplossingen. Dat beginnen mensen meer te zien. Dat is geen verandering aan onze kant maar geleidelijk aan wordt het wel zichtbaarder omdat die tegenstelling tussen het kabinet en de VVD zichtbaarder wordt.

Rob Trip: maar wacht even, een politiek leider van de VVD die een motie van wantrouwen indient tegen een kabinet met VVD in de oppositie, dat is niet dagelijks natuurlijk he?

Mark Rutte: Er is ook iets unieks aan de hand he? Een crisis die eigenlijk net zo erg is als een crisis uit de jaren dertig en misschien nog wel erger als je kijkt naar de enorm snel oplopende staatsschuld, de crisis in de staatsfinanciën. En dan zit er een kabinet dat niets doet, sterker nog dat ambtenaren vraagt om adviezen uit te brengen. Mijn boodschap bij de algemene beschouwingen aan de Premier was: niet "wees in vorm", daar ging het mij helemaal niet om of ie in vorm was of niet. Nee: "regering regeer of stap op en als u niet regeert dan moet u opstappen". Ik had de dag erna Hans Wiegel aan de lijn, ik zeg Hans jij had in jaren zeventig die conflicten met met Joop den Uil hè, en jij hebt nooit een motie van wantrouwen ingediend. Hij zegt: "Nee maar het grote verschil was dat Joop den Uil nog wel eens wat vond. Die deed dingen - daar waren wij het net mee eens, en dan bestrijd je elkaar en dan vecht je het uit bij de stembus." Maar als het kabinet niets doet ja dan moet je als verantwoordelijke oppositiepartij wel zeggen: er is een keuze u gaat iets doen of u stapt op.

Rob Trip: maar zit nooit in uw achterhoofd dat u ooit daar een prijs voor zult moeten betalen? Bij die CDA'ers die dat horen en die denken dat wordt weer vier jaar oppositie als dat de toon is die de VVD aanslaat.

Mark Rutte: als je politiek bedrijft met constant in je achterhoofd of je nog wel vriendjes kunt blijven met deze of gene, ik zit in de politiek om te laten zien waar mijn partij staat. Dat is wat ik aan de kiezer wil laten zien. Wij zijn de partij die wel die problemen wil oplossen, de partij die wel een optimistische toekomstvisie heeft. Als ik dan moet gaan denken, O hoe zou dat vallen bij Pieter van Geel]of bij Wouter Bos of Marjet Hamer of bij Alexander Pechtholt] eerlijk gezegd dat interesseert me geen bal, dat zien we wel na de verkiezingen.

Rob Trip: Want u zit uiteindelijk toch wel met het CDA in een nieuw kabinet?

Mark Rutte: Dat weet ik niet, wij sluiten niemand uit, het kan met de SP zijn, het kan met de PVV zijn, het kan met het CDA zijn, dat zien we na de verkiezingen wel. Ik wil een kabinet waarin ik een zo groot mogelijk deel van mijn programma kan uitvoeren.

Rob Trip: noem eens wat helemaal boven aanstaat, niet de complete riedel, maar wat is nou een kernpunt waarvan u zegt als ik nou VVD stem, straks in een Kabinet waar de VVD zit, waarvan u zeg dat gaat in ieder geval gebeuren.

Mark Rutte: Het allerbelangrijkste wat er de volgende keer moet gaan gebeuren, dat is de crisis in de staatsfinanciën, dus die [7:33] 35 miljard per jaar waarmee de staatsschuld oploopt, dat we die onder controle krijgen omdat anders de belastingen omhoog zullen moeten.

Rob Trip: En dat betekend verder bezuinigen.

Mark Rutte: Dat betekent hervormen, niet blind bezuinigen.

Rob Trip: Maar noem daar dan het kern punt uit, "hervormen", wat gaat er aan?

Mark Rutte: Laat ik er drie noemen, je kunt niet een punt ... ja dat kan niet, je kunt er niet een noemen want dan zult u zeggen dat ene punt levert te weinig op dus ik moet een top drie noemen. Dus dat is in de eerste plaats toch de sociale zekerheid die zal activerender moeten worden. Ik wil niet dat jongeren met ADHD, wat nu gebeurt, de rest van hun leven in een uitkering zitten. Dat was één. Het tweede is:  we moeten iets doen om die sterk stijgende gezondheidszorgkosten onder controle te houden en het derde wat we moeten doen ontwikkelingssamenwerking. Wij hebben nog steeds dat gevoel dat we ons schuldig moeten voelen over onze welvaart. Ik voel me niet schuldig over onze welvaart. Ik wil wel helpen in de derde wereld om het daar beter te maken. Dus dat moet efficiënter, dat kan voor de helft van het geld. We moeten stoppen met dat maar blijven steunen van begrotingen van die derdewereldlanden. Het moet veel meer gericht zijn op de ontwikkeling van de middenklasse, op de economie in die landen.

[... deel weggelaten...]

[10:14]

Rob Trip: hoe gaat u zorgen dat de VVD in het centrum van de macht in de gemeente raden komt?

Mark Rutte: Kijk bij die gemeenteraadsverkiezingen ligt er een heel belangrijke vraag voor en die ziet de kiezer, namelijk de vraag, [10:22] hoe voorkomen wij dat er in Nederland linkse colleges komen, dat zal de grote vraag daar zijn. D66 stijgt in de peilingen, PvdA daalt, maar als je naar de peilingen in de steden kijkt dan zie je dat dat wel meevalt. De Partij van de Arbeid zakt wel, maar lang niet zo erg als in de landelijke peilingen. Dat betekent dat de combinatie van een partij van de arbeid die een beetje daalt en D66 die fors groeit zal gaan leiden tot de mogelijkheid van linkse colleges. Dat zijn dus colleges die A het risico lopen van belastingverhoging B D66 multiculti hè, die zegt ach laat iedereen maar naar Nederland komen en integratie is geen probleem laat mensen gewoon doen waar ze zin in hebben, dus dat risico bestaat van linkse colleges.

Rob Trip: Maar de vraag was hoe denkt u te voorkomen dat dat gebeurd. De vraag was eigenlijk letterlijk "hoe gaat u zelf in het centrum van de macht komen". U schets juist hoe er overal nog meer linkse colleges komen.

Mark Rutte: ja wij gaan dat dus voorkomen ... [door elkaar] door te laten zien dat er een alternatief is  voor die linkse colleges. Dat is kiezen voor de VVD, dat is een partij die bijvoorbeeld zegt, wij willen op het platte land 1000 agenten erbij omdat op het platteland de aanrijtijden van de politie veel te lang zijn. Mensen maken zich daar zorgen over. Wij zijn de partij die zegt in die colleges, wij zullen die belastingen verlagen, in plaats van verhogen. Wij zorgen voor gezondere financiën in die steden zodat je met minder geld en een kleinere overheid en kleinere krachtige staat de dingen kunt doen die nodig zijn.

Rob Trip: maar mag ik u even onderbreken door hier de zelfde vraag te stellen als landelijk. Dus in gemeenten waar ik stem op de VVD heb ik de garantie dat als de VVD in het gemeentebestuur zit dan gaan de belastingen omlaag.

Mark Rutte: Wij zullen dit als een centraal punt van de onderhandelingen zetten.

Rob Trip: Ja u gaat geen achterdeurtjes open laten a la Eurlings [... door elkaar]

Mark Rutte: Eurlings zit in het Kabinet en die laat nu al achterdeurtjes open, dat is een ander verhaal.
Rob Trip: nee, nee, nee.

Mark Rutte: maar luister als je aan mij vraagt, d'r komen dadelijk verkiezingen wat wil de VVD, dan is het volstrekt duidelijk en dat hebben we ook waar gemaakt de afgelopen jaren. Kijk naar een stad als Den Haag daar zijn met de VVD in het College de lasten met 10 gedaald. Onze lijsttrekker in Den Haag, Sanne Dekker zegt tegen de bevolking stem VVD dan zullen we dat opnieuw laten zien. We hebben hier geloofwaardigheid - dan zal met de VVD in het college de belastingdruk opnieuw met 10% dalen.

Rob Trip: Ja, en u gaat niet in colleges zitten waar dat niet gebeurd?

Mark Rutte: nee dat doen we niet, want wij zijn tegen hogere belasting. Dat is ook [12:41] iets dat voor liberalen in de genen zit. Dat is niet omdat wij de belastingen zo laag willen houden, maar omdat wij er in geloven dat de vrijheid van mensen bevorderd wordt als ze een groter deel van hun salaris zelf kunnen uitgeven. Wij willen een overheid die krachtig is maar vooral ook compact en [12:53] vooral ook niet als een soort geluksmachine uw en mijn geluk zit te bevorderen.

Rob Trip: En dan hebben we het nog helemaal niet over Geert Wilders gehad.

[12:59]

----

[1] Opmerking terzijde: deflatie is veel erger dan inflatie, Paul Krugman spreekt van de "deflation trap" waar het heel moeilijk is om uit te komen.

[2] Bij voorkeur in de hoogste tariefgroepen.

Read more...