Dyson over industriepolitiek

Ik heb al eerder wat geblogd over industriepolitiek, naar aanleiding van de BBC documentaire over de crisis "The party is over". In die documentaire legt James Dyson, de bedenker van de stofzuigerzaklozestofzuiger (heerlijk woord, kan het niet laten) waarom hij zijn productie bijna geheel naar Azie heeft verplaatst. Via Jesse Newhart heb ook een interview gevonden waarin Dyson meer uitleg geeft over zijn ideeen.

Dit is wel een beetje de kern van zijn argument:

“Wages are a tiny percentage of our manufacturing cost,” he says. “We'd happily pay British labour costs rather than Southeast Asian labour costs and not have to manufacture 8,000 miles away. The reason we went there is that we weren't allowed to expand, and all of our suppliers were in the Far East. Why buy a British plug cable made in Taiwan, ship that all the way back to England to install it, then ship that all over the world? The problem we face now is that China and the Far East are manufacturing economies, and shortly probably India and South America. And we can't compete with that. … It's the cost of our whole infrastructure, our employment laws and our skills … the management skills in particular. And we're a very expensive place to make things."

Het verhaal dat je meestal hoort is dat de lonen hier te hoog zijn door vakbonden en sociale voorzieningen. Dyson laat zien dat in ieder geval niet het hele verhaal is. Met verstandig beleid, goede samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven - en niet te vergeten de vakbonden - kan je veel bereiken. De kaalslag die in Groot Brittannië en de USA heeft plaatsgevonden is een gevolg van het gebrek aan beleid. Het fantasieloos toepassen van (vrije markt) theorieën uit boekjes heeft tot gevolg dat men de ontwikkelingen op zijn beloop laat. Doordat ondernemers vertrekken, brokkelt de infrastructuur af, waardoor nog meer ondernemers vertrekken. Een negatieve spiraal komt dan op gang die er toe leidt dat er geen industrie meer is in de landen die ooit "de fabriek van de wereld" waren.

Update (10 maart 2012): (via Pfien) Nog meer redenen waarom we niet moeten denken dat het onvermijdelijk is dat alle industrie naar China vertrekt. Paul de Grauwe over Het Chinese schrikbeeld.

---
Ilustustratie: James Dyson, 2011. Bron: Wikipedia

Read more...

Saneren kan geen uitstel velen

Zoals verwacht zakt Europa steeds meer af in een recessie. Hierdoor lopen de tekorten op. Door ondertekening van het begrotingspact, waarin strenge regels staan om begrotingstekorten te voorkomen, hopen de leiders van de eurozone de zaak weer onder controle te krijgen. Men verwacht dat als men zich maar aan de regels van het groei en stabiliteitspact houdt de schulden niet verder zullen toenemen en een nieuwe crisis voorkomen kan worden. Met structurele hervormingen moet er voor gezorgd worden het groeipotentieel van de economie weer toeneemt.

Zelfs in landen waar geen grote tekorten zijn wordt bezuinigd. Het Duitse weekblad Der Spiegel (*) meldt dat ook de Duitse regering nieuwe bezuinigingen aan het voorbereiden is. Duitsland wil het goede voorbeeld geven:

Weniger Elterngeld, neue Eingriffe in die Sozialkassen: Um die skeptischen Euro-Partner zu überzeugen, wollen Kanzlerin Merkel und Finanzminister Schäuble daheim den Sparkurs verschärfen. Der Wahlkampfhit heißt Schuldenabbau.

In Nederland moet ook weer meer bezuinigd worden: zondag 4 maart was Van Rompuy te gast in Buitenhof om de Nederlanders te manen tot begrotingsdiscipline. Ik heb de voorzitter van de Europese Raad meerdere keren horen argumenteren dat een beetje bezuinigen toch niet zo erg is. Hij deed uitspraken als “het is maar anderhalf procent meneer” en “ach, kijk eens naar de Grieken, die hebben in 2010 5% bespaard”.

“Groei is niet genoeg”

De Nederlandse Bank mengt zich 2 maart in de discussie. Zij publiceert een bulletin met de paniekerige titel: Sanering Nederlandse overheidsfinanciën kan geen uitstel velen. Als we doorgaan op de huidige weg, zo wordt betoogd, dan loopt het begrotingstekort op tot misschien wel 90%. In 8 stellingen beargumenteert de centrale bank waarom saneren niet uitgesteld kan worden. Zo wordt de volgende stelling geponeerd:

Groei helpt, maar is niet genoeg om van de hoge overheidsschuld af te komen

Lees de rest op Sargasso

Read more...

Zo makkelijk is theologie

Een van de dingen die opvallen als je naar rechtse partijen kijkt zoals de Republikeinen in Amerika en de PVV bij ons is hun flexibiliteit - de ene dat vinden ze iets heel belangrijk, om het vervolgens te laten vallen, zoals Wilders zonder enige vorm van protest de verhoging van de AOW-leeftijd opgaf.

Rick Perlstein geeft een paar voorbeelden in conservatief Amerika. Ooit, in de jaren 60 waren zij warm voorstander van de scheiding van kerk en staat. Zo was er een actiegroep "Protestants and Other Americans United for the Separation of Church and State" en zij richtten zich vooral op het katholieke gevaar uit Rome. Nu is niemand meer bang voor de papen en wordt de plaats van katholieken in genomen door liberals die - o schande - voor scheiding van kerk en staat zijn. De bekende dominee Jerry Falwell beweert:

"This idea of 'religion and politics don't mix was invented by the devil to keep Christians from running their own country."

Binnen 10 jaar tijd waren zij dus 180 graden gedraaid: van verdedigers van de scheiding tussen staat en kerk zijn ze veranderd in theocraten. Zo makkelijk is theologie, merkt Perlstein op en zo makkelijk kun je dus van mening veranderen, zonder dat je daar ooit nog op wordt aangesproken. Verwacht niet de zelfde behandeling voor het andere kamp.

Dit laat zien hoe de Grand Old Party (GOP) de afgelopen 40 jaar is veranderd. In niets lijkt zij meer op de gematigd conservatieve partij die zij ooit was. De radicale vleugel van Movement Conservatives die in 94 onder leiding van Newt Gingrich het Congress veroverden heeft de partij geheel overgenomen. Gingrich is er nog steeds en is nu een van de kanshebbers voor het Presidentschap van de USA.


bron foto/Gage Skidmore

Read more...

Industriepolitiek

Ik heb weer een nieuw post voor Sargasso geschreven:

De onheilstijdingen blijven maar komen: Nederland is nu officieel in recessie en hoort nu thuis in het rijtje België, Portugal en Griekenland, landen waar de economie ook krimpt. Op de woningmarkt is de trend al een tijdje dalende, en ook steeds meer bedrijfspanden staan leeg. Hoe lang gaat het nog duren voor de crisis over is? De Grote Recessie duurt nu al minstens vier jaar. De meeste regeringen in Europa zijn aan een streng bezuinigingsprogramma begonnen, maar door het krimpen van de economie loopt de schuldquote (staatsschuld als percentage van het bruto nationaal product) nog verder op. Hoe komen we uit deze neerwaartse spiraal?

Lees de rest op Sargasso

In mijn post verwijs ik naar de in December 2011, op BBC2 uitgezonden documentaire The Party is Over, How the West Went Bust. Ik wil deze post gebruiken om nog iets over de documentaire zelf te zeggen. Bekijk het eerst zelf (2 uur kijkplezier!):

Deel1:



Deel2:



Het is een boeiende documentaire, zeker het bekijken waard, maar het raakt volgens mij toch niet echt de kern van wat er nu gebeurt: de recessie wordt veroorzaakt door het zinloze bezuinigingsbeleid in Europa. Een echte oplossing voor de crisis hebben ze niet (maar dat was misschien ook niet de bedoeling, gezien de titel).

Ook is het me nog te moraliserend. Volgens de makers is de fundamentele oorzaak van de crisis dat wij schulden maken om te consumeren en (dus) te weinig sparen. In straatinterviews wordt aan Chinezen gevraagd hoeveel zij van hun inkomen sparen: dat varieert van 30% tot 50% terwijl de meeste Britten die het wordt gevraagd niet verder komen dan een paar procent. Maar de vergelijking is niet eerlijk: Chinezen moeten wel sparen want zij hebben niet de uitgebreide pensioen en ziektekostenvoorzieningen die wij hier in het Westen hebben. We sparen hier wel, maar dan vaak collectief.

Het belang van industriepolitiek
Wat de documentaire echter wel goed laat zien is dat de Britten hun eigen industrie grotendeels zelf hebben afgebroken. De documentairemaker gaan op bezoek bij het bedrijf van James Dyson (de uitvinder van de stofzuigerzakloze stofzuiger). Hij heeft inmiddels alle productie verplaatst naar Azië. Niet alleen omdat daar arbeidskrachten goedkoper zijn. Misschien nog wel belangrijk is het dat er voor zijn bedrijf in Engeland geen goed industrieklimaat is: alle toeleveranciers zitten inmiddels in Azië. Doordat er nooit is nagedacht over industriepolitiek - behalve dan dat vakbonden bestreden moesten worden - is er geen "netwerk" van ondersteunende bedrijven meer, waardoor bedrijven niet anders kunnen dan vertrekken naar landen waar zo'n netwerk nog wel aanwezig is. Door alles aan de markt over te laten is een proces in werking getreden dat heeft geleid tot kaalslag. Als tegenvoorbeeld wordt Duitsland getoond. Overheid, vakbonden en werkgevers werken daar goed met elkaar om industrie in eigen land te behouden. Het is net als in de ecologie: om te begrijpen waarom een systeem stabiel is kun je niet naar elke individueel plantje of beestje kijken, je moet ook naar de interactie kijken. Elk bedrijf bestaat niet op zichzelf maar opereert in een omgeving waarin toeleveranciers, afnemers, klanten en vooral niet te vergeten werknemers met de juiste opleiding en ervaring zitten.

In Nederland (niet genoemd in de documentaire) doen we, hoe moeizaam het af en toe dan ook gaat, het zelfde. Ook Obama heeft laten zien dat hulp van de staat voor bedrijven onder bepaalde omstandigheden wel verstandig kan zijn: door te voorkomen dat Chrystler en GM failliet gingen in 2009 heeft hij niet alleen deze bedrijven gered, maar de hele infrastructuur van ondersteunende bedrijven die daar bij hoort. Dit betaalt zich nu dubbel en dwars terug, hopelijk ook electoraal. De steun leverde hem veel kritiek op van de markt-ideologen: moral hazard werd geroepen. Maar zoals bekend is die regel alleen van toepassing op gewone mensen, niet op de Masters of the Universe

Read more...

Belofte maakt schuld? Niet voor deze regering.

Ik heb een nieuwe post op Sargasso over de extra bezuinigen van 7 miljard waar nu in het nieuws sprak van is:

Beloftes moet je na komen. Dat weet iedereen. Maar is dat een reden om 7 miljard te bezuinigen in een jaar? Zo ongeveer is de redenatie in het voorpagina artikel van de NRC vandaag over de nieuwe bezuinigingen die ons mogelijk door Brussel zullen worden opgelegd. Letterlijk staat er:

Het kabinet moet veel sneller veel meer bezuinigen dan gedacht. Dat komt door afspraken met de Europese Commissie uit 2009. Volgens ingewijden moet er alleen al in 2013 op grond van de huidige prognoses minstens 7 miljard worden bezuinigd.

Om onder de 3% grens te blijven die is vastgelegd in het Groei en Stabiliteitspact moet 7 miljard euro worden bezuinigd. Deze bezuinigen komen boven op de al eerder voorgenomen bezuinigen van 18 miljard. Het bedrag is gebaseerd op een schatting van de afname van de economische groei. Het zou iets meer of minder kunnen zijn, maar laten we even aannemen dat het klopt. Door de krimpende economie - overal in Europa wordt nu bezuinigd - nemen de belastingkomsten van de staat af, en lopen de kosten op. Net als eerder de Belgen wordt Nederland nu door Brussel gedwongen om te bezuinigen: dat is het resultaat van de nieuwe afspraken die op 9 december zijn gemaakt. En belofte maakt schuld:


Lees de rest hier.

Read more...

Het gezicht van Amerika is Guantanamo

De Algerijn Lakhdar Boumediene werd nadat hij was vrijsproken door de rechter in Bosnie door de Amerikanen gearessteerd op verdenking van terrorisme. Hij en 5 andere Algerijnen zouden de aanslag op Amerikaanse ambasade hebben uitgevoerd. Zij waren een van de eerste gevangenen op Guantanomo Bay. Inmiddels zijn ze weer vrij.

In het interview dat Chris Hayes met hem heeft vertelt hij de hij verwacht dat ze de vergissing toch wel snel zullen inzien. Amerika is toch geen dicatuur en respecteert immers de mensenrechten?

Het heeft niet zo mogen zijn. Zeven jaar is hij vastgezet op Guanatano Bay waar hij werd gemarteld ondanks het feit dat bekend was dat hij onschuldig was. Ook na aantreden van Obama ging het martelen nog door, . Pas na een uitspraak van het Supreme Court, dat ook gevangen in Guantanomo het recht hebben op een eerlijk proces werd hij voorgeleid en vrijgesproken.

Het blijft mij dagelijks verbazen hoe ongelooflijk dom de Amerikanen bezig zijn met hun "oorlog tegen terrorisme". Ik hoop dat ik niet hoef uit te leggen waarom. Het beste wordt het nog verwoord door Lakhdar als hij zegt: het echte gezicht van Amerika is Guantanamo.


Bekijk hier het interview dat Chris Hayes vandaag had met Lakhdar:

Visit msnbc.com for breaking news, world news, and news about the economy

Up met Chris Hayes is overigens een nieuwe show van MSNBC, die meer goede "liberal" shows heeft. Daarmee is MSNBC overigens nog geen tegenwicht voor FOX News dat niet meer is dan een propaganda zender voor de GOP. Er zijn ook conservatieven met een show zoals Joe Scarborough of middle of the road journalisten als Chuck Todd en boter babbelaars als dancing David Gregory

Read more...

Van de rijken, voor de rijken door de rijken

Bill Moyers is weer terug. Er is nu een opvolger voor Bill Moyers Journal.  De eerste aflevering van Moyers & Company gaat over - hoe kan het ook anders - de toegenomen ongelijkheid in de Amerikaanse samenleving. Een uitgebreid interview met de auteurs van het boek Winner Take All Politics, Jacob Hacker en Paul Pierson.

Hoe is het mogelijk dat een klein deel van de bevolking, de rijkste 1% als enige groep geprofiteerd hebben van de groei van de economie de afgelopen 30 jaar.  Het is niet (alleen) de globalisering, want waarom zien we die toegenomen ongelijkheid vooral in de VS en in minder mate in de Groot Britannie.

Hacker & Pierson schrijven over de belastingverlaging van Bush voor de rijken, en dan met name de 0.1% en 0.01% van de rijke bovenlaag van de bevolking. Maar het zijn niet alleen de belastingverlagingen, ook zijn er veel maatregelen door de Amerikaanse overheid genomen die rijken bevoordelen.

Zij laten zien dat de ongelijkheid geen proces is dat "vanzelf" gebeurde, de toename van de ongelijkheid was geen natuurverschijnsel maar een uitkomst van de politiek. De maakbare samenleving is geen utopie van links, maar een realiteit van rechts. Het motto van Lincoln dat de regering van zijn land van het volk voor het volk door het volk is  kan tegenwoordig beter herschreven worden als van de rijken voor de rijken door de rijken.

Bekijk het hele programma (1 uur):


Moyers & Company 101: On Winner Take All Politics from BillMoyers.com on Vimeo.

Update: Het "bewijsmateriaal". Deze grafiek laat goed zien wat er is gebeurd. Vanaf de jaren 70 het gemiddelde (*) inkomen per familie niet of nauwelijks veranderd maar het Bruto Nationaal Product per persoon is gewoon door gegroeid. Waar is al dat geld heen gegaan? (Via Krugman)

(*) de mediaan = inkomen waarbij 50% van de bevolking meer verdient (of minder) dan dit bedrag.

Read more...