Samisdat

>> Saturday, November 28, 2009


In huize Koekebakker hebben we gisteren genoten van Eigen schuld Dikke bult. Ook mijn complimenten voor de goede coördinatie tussen oude en nieuwe media, was dit niet wat van LLink werd verwacht? Dit is volgens ons een beter antwoord op Wilders dan je door hem op de kast te laten jagen. Progressieve mensen moeten zich niet laten verleiden om voortdurend secundair te reageren. Steeds gaat het gesprek maar over Geert, de stoute dingen die hij doet (weglopen, uitschelden) de laatste gekke voorstellen van hem of de bozige reacties van zijn aanhangers op kritiek op Geert, het zogenaamde Demoniseren. Links gaat dan anti-Demoniseren: ze gaan zijn recht om onzin te verkopen verdedigen, b.v. bij Pauw en Witteman waar Geert weigert te komen (zoals bij veel andere programma's). Natuurlijk doet hij dat niet, want het legt hem immers geen windeieren. Dit is het probleem van de Nederlandse TV-journalistiek: negeren kan niet maar er tijd aan besteden kan eigenlijk ook niet. Ook kranten hebben het er moeilijk mee: moet je een opstel van hem plaatsen of niet? (NRC: nee, Volkskrant: ja).

Als Geert Wilders Pauw en Witteman negeert, waarom zou Pauw en Witteman dat dan niet ook doen? Maar ja, als iemand die 30 zetels in de peilingen scored jou demoniseert, dán heb je een probleem. Hoe gaat de linkse omroep - althans links in de ogen van Geert Wilders - daarmee om?. Gisteren liet de VARA zien dat ze het wel kan, maar vaker brengen ze het er niet altijd zo goed vanaf. Zie mijn bespreking van Vrouw en Paard en ik heb ook al geblogd over de aflevering van Pauw en Witteman waarin Tofik Dibi zijn manifest komt aanbieden - het Manifest: Zeau 2001! waarin hij zijn collega's vraagt om eens wat minder vaak te happen. Nadat ik die reactie had gepost zag ik pas dat de regisseur van Pauw en Witteman een verklaring op de site heeft gezet over de afwezigheid van Geert Wilders in zijn programma.

De verdediging
Kijk eerst naar de verdediging van de regisseur:



[5:20 Paul Meijer] Ik denk dat het doodzwijgen van iemand die op 30 zetels staat wel het domste is wat je kan doen. Ik denk dat het serieus nemen van iemand die op 30 zetels in de peilingen staat voor een programma zoals wij hebben het beste is wat we kunnen doen. Daarmee nemen wij iets serieus wat volgens heel veel mensen ook serieus te nemen is. Ik vind dat we het ook altijd serieus doen en ik vind dat we het integer doen en eigenlijk kan elke uitzending die we elke avond maken ... ja het is een vrij transparante business - je ziet gewoon wat we doen, wat we vragen en dat is ook wat het is. Ik vind  niet dat wij hem groter maken, nee dat vind ik niet.
"Ïk vind niet dat wij hem groter maken, nee dat vind ik niet." zegt Herman Meijer, regiseur van Pauw en Witteman. Zij nodigen hem dagelijks uit, maar Wilders wil niet komen. Hij vindt het programma maar niks. Het is de Linkse Kerk, hij heeft een hekel aan Pauw en Witteman. Maar het verschijnsel Wilders - hij heeft nu 30 zetels in de peilingen - kunnen ze niet negeren. Dus nemen ze het serieus en praten ze er vaak over. Heel correct dus.

Samisdat


Door rechts wordt geklaagd over de linkse media. Het probleem is natuurlijk: hoe bepaal je wat links is en wat rechts is? Ik zou bovendien ook wel eens willen weten wat men onder politieke correctheid verstaat. Rechts heeft daar geen last van: die is lekker voluit rechts en heeft geen last van schuldgevoelens, zoals we straks wel zullen zien met de nieuwe aanwinsten van de publieke omroep.


De amerikanen hebben zich al minstens 40 jaar laten beetnemen door deze rechtse propaganda tegen zogenaamde linkse media. Lees hierover bijvoorbeeld The Republican Noice Maichine van David Brock. Door zelfcensuur wordt meer schade gedaan dan door echte censuur. Als er sprake is van echte censuur kun je tenminste nog een samisdat-pers opzetten. Aan zelfcensuur kun je niet ontsnappen.

Uw linkse media

Om te laten zien wat ik bedoel moet ik nog keer nog een keer terug naar de aflevering met Tofik Dibi (transcript uit mijn eigen blog):

Jeroen Pauw: Wilders is toch groot geworden omdat hij op het juiste moment kennelijk de juiste dingen heeft gezegd, waardoor een grote groep mensen zich voelt aangesproken en dan zitten er nog zoveel andere mensen in die Kamer met verschillende partijen die al zo lang en diepgeworteld zijn in onze samenleving, die kunnen kennelijk geen goed antwoord vinden.


Wat zegt Jeroen hier nu? Heeft Wilders echt "juiste" dingen gezegd? Hoezo? Welke dingen die hij zegt zijn "juist"? Dat de islam een slecht geloof is waar we ons tegen moeten wapenen? Kopvoddentax? Of is Paul het eens met Wilders standpunt inzake de AOW-leeftijd? Hij zegt het ons niet, dus we moeten raden. Jeroen kennende zal hij wel geen PVV-stemmer zijn dus 1 en 2 vallen af. Ik denk dat hij bedoelt: Geert Wilders noemt de problemen bij hun naam. Dat spreekt mensen aan en daarom is het juist. Dit past helemaal in het straatje van Geert en kornuiten: zij beweren herhaaldelijk dat links er om heen draait en de dingen niet bij hun naam wil noemen. En hier bevestigt Paul dat. Geen handige opmerking lijkt me. Als links verder wil komen en meters wil maken tegen Geert moet ze laten zien waarom hij ongelijk heeft, niet waarom hij gelijk heeft.

Gevestigde partijen

Jeroen zeg dat hij naar de gevestigde partijen kijkt voor antwoorden. Waarom? Zoals bekend schijten die in hun broek door het fenomeen Geert Wilders. Zij weten niet of ze met Pechtold's demoniseren mee moeten doen of met Rutten's geslijm. Daar is dus  niet veel van te verwachten. Heeft Jeroen zelf geen ideeën? Kritiek op de politieke partijen, prima, maar waarom zou hij dat moeten doen? Dat doet Geert wel zou ik zeggen. [1]. Is dat omdat hij alleen maar een journalist is die geacht wordt het nieuws objectief te brengen?

Nog een opmerking over "juist": waarschijnlijk bedoelt Jeroen dat het stemmen trekt. Mensen reageren positief. Het zijn problemen die reëel zijn. Tofik Dibi zegt dat ook: "Wilders is groot en de problemen zijn groot" Dit wordt door linkse mensen gezegd, het kan haast niet politiek correcter. Maar dat vinden we tegenwoordig normaal. Kijk maar: Paul kan het ongestraft zeggen en rechts staat hem toe te juichen. Ze hoeven ervoor niet eens in het programma te komen.

TV

Het is jammer dat journalisten en vooral TV-journalisten zo weinig inzicht hebben in hun eigen rol in het debat. Het ethos van objectivering en neutraliteit ("professionaliteit") is blijkbaar belangrijker dan kennis over hun eigen vak en de effecten ervan op de samenleving. (En vergeet ook de kijkcijfers niet).

TV is verdomde belangrijk. Als ik in een ander land kom - dat gebeurd helaas te weinig! - is het eerste wat ik doe de TV aanzetten. Gelukkig kun je tegenwoordig op internet ook heel veel, maar het is toch niet het zelfde. TV is heel belangrijk om de cultuur van een land te begrijpen. De invloed van de oude boeken (Bijbel, Koran, Thora, Veda) begint minder te worden. Verdwijnen zal dat voorlopig niet daarvoor zijn ze te lang dominant geweest, bovendien wordt hun werking deels via de TV weer doorgegeven en versterkt. It's all in the mix!

Karel van Wolveren schrijft over de TV , in het essay The Bureaucracy of American Journalism  (maar het geldt evengoed voor de rest van de wereld):
TV is the main instrument that creates the reality that exists beyond immediate observation for the vast majority of Americans. It therefore inevitably sets the points of departure on most stories for print journalists as well.
We zijn vrijwel uitsluitend op dit medium aangewezen voor onze nieuwsvoorziening over zaken die we niet direct zelf waar kunnen nemen en dus niet makkelijk controleren.

Misdaad

Neem nou b.v. eens een ding waarop progressieven Geert van repliek kunnen dienen: de misdaad. Geert is voor maatregelen met veel straf, consequent en met veel stukjes hardheid en zo. Het bekende verhaal van rechts. De VARA liet vanavond zien dat daar best wel een antwoord op te geven is. Gewoon door de vraag serieus te nemen: er zijn veel problemen en daar wordt niet omheen gedraaid. Integendeel: we zijn zelfs van mening dat het steeds erger wordt en dat hard optreden niet helpt. Nu zijn er altijd mensen die van mening zijn dat als iets niet helpt dat je het dan niet genoeg hebt toegepast, waardoor we in een vicieuze cirkel van toenemend straffen komen.

Oh, en de volgende keer: meer grafieken en nog meer uitleg, TV kan veel meer dan emotie laten zien. Emotie laten zien is goed maar af en toe wat uitleg is vaak bittere noodzaak, en dan niet alleen pratende koppen. Niet iedereen heeft de tijd om het nieuws goed te volgen en kan alles meteen plaatsen. Daarvoor hebben we journalisten -  voor dat volgen èn voor dat plaatsen.

Baaba Maal kan het veel mooier zeggen dan ik:



----
[1] Ik zet het maar even opscherp tbv het argument, u moet mij hierin niet te serieus nemen

Read more...

Wel 25 keer Geert Wilders

>> Tuesday, November 24, 2009

(update achteraan)

Geen dag gaat er tegenwoordig voorbij of we komen onze nationale populist Geert Wilders tegen in een Grimmig Gesprek. Hoe doet hij dat toch vragen we ons regelmatig af in huize Koekebakker. Hoe krijgt Geert Wilders zoveel zendtijd zonder ook maar een keer bij Pauw en Witteman te komen?

Een van de oorzaken hiervoor kunnen we zien als Tofik Dibi een Manifest komt presenteren bij Pauw en Witteman. In het manifest wordt nota bene gevraagd om minder aandacht te geven aan Geert Wilders.

Ik citeer uit het manifest:

De bittere realiteit is niet dat we ‘zeggen waar het op staat’, maar dat we vastgelijmd zitten voor een buis, starend naar een beeld dat stilstaat. Gepauzeerd op 5 voor 12. Het integratiedebat is een herhaling van dezelfde doembeelden zonder vooruitgang.

In de 16e minuut wordt Tofik Dibi op een inconsistentie van zijn standpunt gewezen: door er op te wijzen dat Geert Wilders zo veel aandacht krijgt in de media krijgt hij nog meer aandacht!

Gasten: Barry Atsma, Anna Drijver, Rob Oudkerk en Tofik Dibi.

Anna Drijver: Maar het is toch een grote kwestie?


[16:03] Rob Oudkerk [overstemt Anna Drijver]: Het is toch ongelooflijk dat een man, dat een man, met in ieder geval standpunten die niet de mijne zijn, iedere avond zonder dat hij hier ooit geweest is, iedere avond 12 tot 13 en soms wel 25 keer het podium krijgt.
Anna Drijver: maar we moeten toch zoveel mogelijk mensen ...


Rob Outkerk [valt in de rede]: Ik heb een keer in Sonja Barend d'r programma als dokter gezegd "mensen moeten niet zo veel valium nemen" en ik geloof dat ik 5 of 6 keer het woord valium had genoemd daarna is geloof ik de vraag naar valium bij dokters vermeerderd. En waarom? Ja, mensen horen valium valium, valium [16:31]


Paul Witteman: het zou kunnen dat ze jou horen praten en d....[door elkaar, er wordt gelachen]
Tofik Dibi [onverstoorbaar]: maar dit is misschien wel een goed bewijs hoe vastgeroest het debat is, want elke koerswijziging die je zou willen voorstellen om het een andere richting op te duwen, stuit op weerstand omdat Wilders er is en groot is, of omdat er zo veel problemen zijn.
Jeroen Pauw: Ja maar Wilders is toch niet uit zelf groot geworden?
Tofik Dibi: nee absoluut niet
Jeroen Pauw: Wilders is toch groot geworden omdat hij op het juiste moment kennelijk de juiste dingen heeft gezegd, waardoor een grote groep mensen zich voelt aangesproken en dan zitten er nog zoveel andere mensen in die Kamer met verschillende partijen die al zo lang en diepgeworteld zijn in onze samenleving, die kunnen kennelijk geen goed antwoord vinden.
Tofik Dibi [door elkaar]: maar Wilders hoeft toch niet de enige te zijn?
Jeroen Pauw [door elkaar]: En dan ga jij zeggen Wilders moet maar een keer zijn mond houden, of dan moeten we maar niet meer over hem praten?
Tofik Dibi: nee,nee, nee we moeten zeker over Wilders praten omdat ie een groot gevoel vertolkt in de Nederlandse samenleving.


Tofik Dibi [19:24] Maar Wilders is niet de enige en hij hoeft ook niet altijd groot te blijven. Je kan ook de aandacht verleggen van Wilders door een eigen verhaal te formuleren. Dat is het statement dat ik wil maken.


[17:26] Paul Witteman: maar dan zou het briljant zijn als u in staat was om de sympathiserende partijen daarmee af te spreken weet u wat Wilder ook zegt, wij reageren niet, wij laten alleen uw vrienden zien als u dat zou bereiken [...] dan zou u precies willen wat Anna wil, dan die kan laten zien.[sic]
Tofik Dibi: nou die derde oproep die ik deed was om voorbij de hypes te komen en meer zelfbeheersing te vertonen. Als je gebeld wordt ...[onverstaanbaar]
Tofik Dibi [werdt onderbroken en vervolgt]: als je gebeld wordt door een journalist, als Wilders iets heeft gezegd hoef je niet altijd te reageren. De vraag is of ze daarin mee gaan. Dat is aan hun.
Barry Atsma: Ze willen stemmen trekken. Dus Pechtolt doet het natuurlijk heel goed daarin. Hij reageert op Wilders en neemt daar stelling tegen, dat gaat ook over angst, ... (praten door elkaar) ... de zelfde middelen bijna.
Tofik Dibi: Pechtolt wordt er van beter en Wilders wordt er van beter, maar de vraag is of Nederland daar beter van wordt. Ik zeg dat die aandacht voor cultuur en religie en voor Wilders en voor de mislukte integratie afleidt van juist daar waar die uitdageningen liggen. Wil je een onderklasse emanciperen, wil je die voorhoede die ik zie in de samenleving groter maken dan moet je het over onderwijs hebben en over werk, over jeugdzorg [klopt bij elk punt op de tafel], sport, kunst, cultuur, dat zijn de plekken waar je de emancipatie kunt bewerkstelligen.[...]
[19:15 Jeroen Pauw sluit af met de opmerking dat ze een Wildersloos kwartier in gaan.]


Wat mij verbaast is dat het manifest alleen gericht is op politici. Uit het gesprek werd duidelijk hoe de rollen liggen: Wilders zegt wat geks en komt 25 keer aan het woord zonder zelfs maar aanwezig te zijn. De heren wijzen vervolgens met het vingertje naar de politici  (letterlijk op 17:26) die op Wilders reageren omdat het hun stemmen oplevert. Maar wat Jeroen en Paul er niet bij zeggen is dat dat zo is omdat ze dan in hun  programma komen. Wilders heeft dat niet nodig en voor hem gelden blijkbaar helemaal geen restricties.

Het is inderdaad een herhaling van steeds dezelfde beelden zonder vooruitgang.

Update 25/11: Jan Blokker heeft een welgemeend advies aan Tofik Dibi, nog zo'n journalist die de verantwoording vooral bij anderen legt.

Read more...

Waar zijn we in terecht gekomen?

>> Sunday, November 15, 2009


Jeroen Pauw, co-host van het programma Pauw en Witteman stelt de belangrijkste vraag van allemaal: waar zijn we in terecht gekomen?

Aan tafel zitten deze avond: Freek de Jonge, Ronald Sørensen, Ard Schenk, Nilgün Yerli, Jeroen Pauw en Paul Witteman. Er ontstaat een interessante discussie over de oorzaak van de grimmigheid van de politieke discussie van het moment. Ik geef u de laatste minuten van de discussie waarin duidelijk wordt wat een van de oorzaken is. Volgens Freek de Jonge hebben journalisten mede verantwoordelijk voor de grimmigheid van de journalisten. De eerste aanzet geeft echter Ard Schenk. Hij heeft het over de politieke verslaggeving op radio en TV (ik heb de dialoog enigszins opgeschoond, achteraan vind u het volledige, ruwe, transcript):

Ard Schenk: zouden enthousiaste mensen daar niet [rare] ideeën door [kunnen] krijgen? Als je op de radio, televisie in de kranten ... ik denk dat mensen daardoor gestimuleerd raken op de een of andere manier.
Jeroen Pauw: om te bedreigen?
AS: Nee, om zich te uiten. Om ook iets te zeggen, om ergens aan mee te doen. Dat geeft heel veel, vind ik, domme reacties.
JP: Maar we hebben een minister van Integratie die zich bemoeid met zo'n debat. Die waarschuwt en zegt de PVV is een gevaar voor de staatsveiligheid.
AS: Een gedeelte van mijn opmerking is dat op het ogenblik het land niet echt geleid wordt op een goede manier. Dat we met elkaar proberen er iets goeds van te maken. Er wordt echt op de man gespeeld, er wordt vreselijk geprobeerd om ten koste van een ander boven te komen drijven.
Ard Schenk komt in de buurt, maar het verhaal is nog niet helemaal rond: op de man spelen en vals spelen doen we allemaal wel eens, het zou eerder vreemd zijn als dat in de politiek niet zou gebeuren. Bovendien is dat ook niet iets van de laatste tijd, waarom zou dat nu opeens wel een probleem zijn? Maar Freek heeft antwoord:
Freek de Jonge: als we het voortdurend met elkaar zouden hebben over wat in wezen bedreigd wordt, [dat] is de aarde. Dat is op het ogenblik ernstig aan de orde. Daar gaat het bijna nooit over. In ieder geval niet in de mate waar dit over gaat. En dit [spreid zijn armen uit] is werkelijk als je kijkt naar de grote problematiek zo [maakt een heel klein spleetje tussen linker en rechter wijsvinger]. Het is in wezen helemaal niks, het stelt helemaal niks voor. We overleven dit met elkaar

Niet alleen wordt er nauwelijks gepraat over wat echt belangrijk is (de wereld vergaat!) of wat de mensen echt bezighoud, maar men heeft in de journalistiek vooral aandacht voor het politieke spel, voor strategie en tactiek. Het publiek, gewone koekebakkers zoals u en ik hebben daar echter geen boodschap aan. Maar ik kan beter Freek aan het woord laten:
Freek de Jonge: Ik denk dat heel veel ongenoegen van de kiezer en van het publiek in de politiek voortkomt uit de aandacht die het in de media krijgt. Bijvoorbeeld de discussie over wordt Balkenende president van Europa. Daar wordt een week of vier geleden op ingezet en dan is het de hele tijd: wordt u het? wordt u het? wordt u het? ... en dan denken de mensen thuis na 4 weken ja wat doen ze eigenlijk in de politiek daar komt nooit iets terecht, ze nemen geen beslissing
Jeroen en Paul zijn het daar niet mee eens. Volgens hun is het wel nieuws dat Balkenende weg wil, want het zegt iets over zijn houding ten opzichte van de politiek:
Jeroen Pauw: maar dat is toch ook helemaal geen rare gedachte dat mensen dat thuis denken?
Freek de Jonge [geagiteerd]: Waarom willen ze dat weten als dat zes weken later gewoon bekend wordt?
JP: de minister president kan toch gewoon zeggen: "ik doe het of niet"?
FdJ: Wat is nou het belang ervan dat we dat 6 weken eerder weten? Wat veranderd dat aan de wereld, aan de houding als er iets gebeurd, dan neem je op dat moment beslissingen.
Paul Witteman: als iemand zoiets wil dan zegt dat wat over hoe hij staat in de Nederlands politiek.
Hier wordt duidelijk hoe weinig deze journalisten over hun rol nadenken. Zij zijn dagelijks met politiek bezig en voor hun is het wel en wee van de gewone koekebakker niet meer zo interessant. Wat hun drijft is de meta politiek, het gedoe er omheen, de close reading, het besluitvormingsproces, niet de besluiten zelf. Wat zij willen is politiek met een spel element brengen, dat maakt het levendig en levert ook nog eens hogere kijkcijfers. Ze denken dat de kijkers dat ook leuk vinden.

----
Ik had deze post al eerder willen schrijven maar werd vandaag afgeleid door een aan dit onderwerp gerelateerde discussie op Sargasso. Ik heb aldaar een goede discussie gevoerd in de commentaar-sectie, die vriendelijk was en niet grimmig. Ik heb mijn mening gegeven over de 2e Lunshof rede (pdf), gehouden door Gerdi Verbeet. Ook zij noemt de obsessie die journalisten hebben met het wedstrijdelement als een van de oorzaken van het grimmige klimaat. Bewonder mijn verrichtingen in de comments van Sargasso!

----
Update: Onder het motto: wie betaalt bepaalt. Jay Rosen, professor journalistiek aan de New York, University, die veel over dit onderwerp schrijft, heeft een lijst van mogelijke inkomsten bronnen voor de nieuwsgaring.

----
het complete transcript
[16:32]
Jeroen Pauw: Maar waar zijn we nou in verzeilt geraakt?
Freek de Jonge [door elkaar]: In de TV-hype
JP: Het is natuurlijk niet een TV-hype, Geert Wilders al jaren wordt bedreigd er worden andere mensen bedreigt, Aboutaleb wordt bedreigt, allerlei mensen worden bedreigt.
Ronald Sørensen: Hij wordt niet meer beveiligd hoor dat is afgelopen.
Ard Schenk [door elkaar]: zouden enthousiaste mensen daar niet ideeen door krijgen? Als je op de radio, televisie in de kranten ... ik denk dat mensen daardoor gestimuleerd raken op de een of andere manier.
JP: om te bedreigen?
AS: Ja, nee, om zich te uiten. Om ook iets te zeggen, om ergens aan mee te doen. Dat geeft heel veel, vind ik, domme reacties.
JP:  Maar goed we hebben een minister van Integratie die bemoeid zich met zo'n debat. Die waarschuwt en zegt de PVV is een gevaar voor de staatsveiligheid.
AS: een gedeelte van mijn opmerking dat op het ogenblik het land niet echt geleid wordt op een goede manier. Dat we met elkaar proberen er iets goeds van te maken. Er wordt echt op de man gespeeld, er wordt vreselijk geprobeerd om ten koste van een ander boven te komen drijven.
FdJ [door elkaar]: als we het voortdurend met elkaar zouden hebben over ... wat in wezen bedreigt wordt is de aarde, dat is op het ogenblik ernstig aan de orde. Daar gaat het bijna nooit over. In ieder geval niet in de mate waar dit over gaat. En dit  [spreid zijn armen uit] werkelijk als je kijkt naar de grote problematiek zo [maakt een heel klein spleetje tussen linker en rechter wijsvinger]. Het is in wezen helemaal niks, het stelt helemaal niks voor. We overleven dit met elkaar.
iemand [door elkaar]: het is wel menselijk gedrag Freek,
RS: [onverstaanbaar] Zijn we allemaal klein, Multatulie.
FdJ [vervolgt zijn zin]: En waar je dus over moet praten is draagt het bij aan het groter worden van de mensen, aan het voortbestaan van de wereld mee, dus laten we een ander onderwerp kiezen, zo zou het moeten zijn.
Paul Witteman: De discussie van de media is een weerslag van de discussie in de politiek en dat is weer een weerslag van de volksvertegenwoordiging.
FdJ: Ik denk dat heel veel ongenoegen van de kiezer en van het publiek in de politiek voortkomt uit de aandacht die het in de media krijgt. Bijvoorbeeld de discussie over wordt Balkenende president van Europa. Daar wordt een week of vier geleden op ingezet en dan is het de hele tijd, wordt u het wordt u het wordt u het ... en dan denken de mensen thuis na 4 weken ja wat doen ze eigenlijk in de politiek daar komt nooit iets terecht, ze nemen geen beslissing
JP: maar dat is toch ook helemaal geen rare gedachte dat mensen dat thuis denken?
FdJ [geagiteerd]: Waarom willen ze dat weten als dat zes weken later gewoon bekend wordt?
JP [door elkaar]: de minister president kan toch gewoon zeggen ik doe het of niet?
FdJ [door elkaar]: wat is nou het belang ervan dat we dat 6 weken eerder weten? Wat veranderd dat aan de wereld, aan de houding als er iets gebeurd, dan neem je op dat moment beslissingen.
PW: als iemand zoiets wil dan zegt dat wat over hoe hij staat in de Nederlands politiek.
FdJ [door elkaar]: ja ik begrijp wel dat je die vraag wilt stellen maar daardoor krijgt het publiek de indruk dat als er een wet is en er wordt over de wet gediscussieerd dan het nog een jaar voordat die echt in werking gesteld wordt. Dat kan het publiek niet meer overbruggen. Als er dan in heel veel actualiteiten rubrieken over gesoebat wordt en opeens is dat onderwerp dan opgelost en dan denken de mensen wat is er nou met die wet gebeurd? Joe zit dat? Er gebeurd nooit iets in die politiek die zitten maar uit hun neus te eten en wij arme mensen .... begrijp je. Dus er is een hitserigheid rond een onderwerpje waardoor de mensen thuis denken oh daar is iets aan de hand.
JP [door elkaar]: maar dat komt door ...
FdJ: Maar opeens laten ze het onderwerpje los en dan...
JP: omdat als de minister president de eerste keer als het hem wordt gevraagd zou zeggen ik heb een contract met dit land of eh namens de koningin zit ik hier....
FdJ [er doorheen] Hij zegt ik ben geen kandidaat.
JP: ja maar nee, daarom het is altijd close reading, "ik ben geen candidaat nou ja" en als ie gevraagd wordt is ie het opeens wel.
[20:01]

Read more...

Een nog grimmigere discussie

>> Monday, November 9, 2009


Gisteren heb ik geblogd over het grimmige karakter van de discussie in Nederland, maar de grimmigheid hier is niets vergeleken bij de discussie in de Verenigde Staten op dit moment.

Van M.J. Rosenberg deze video van een debat in het Amerikaanse parlement:



en van Batocchio komen deze foto's van een demonstratie (tekst op het spandoek: Nationaal socialistische gezondheidszorg Dachau, Duitsland -1945)




Beide foto's zijn genomen tijdens protest tegen de hervormingen in de financiering van de gezondheidszorg. Het debat in de US is dermate verziekt door het gedrag van de Republikeinen dat het tijd wordt om ons eens af te vragen waar de werkelijke bedreiging vandaan komt. Naar mijn mening is het niet de Islam of het terrorisme dat voor de huidige grimmigheid zorgt. De grootste problemen komen uit Amerika of hebben oorzaken die te maken hebben met de politiek in Amerika. Irak en de kredietcrisis zijn beiden vruchten van neoconservative Republikeinse politiek. En nota bene, dit zijn fundamentalistisch Christelijke politici, geen fundamentalistische moslims.

Read more...

Een Grimmige Discussie

>> Sunday, November 8, 2009


Zoals in de Buitenhofserie Grimmig Nederland al is gebleken spelen de media een grote rol op de manier waarop het politieke debat wordt gevoerd. Afgelopen vrijdag werd in het VARA programma Vrouw en Paard duidelijk waarom de discussie zo grimmig verloopt.

Het misverstand tussen Links en Rechts
Men debateerde afgelopen vrijdag over de vraag wat de politieke kleur is van de Publieke Omroep. Deze vraag is actueel omdat aan een idealistische en linkse omroep alle zendtijd wordt ontnomen (LLINK) en er twee omroepen bij komen, één cynische omroep (PowNet) en één rechtse omroep (Wakker Nederland - WNL). Dit zou te rechtvaardigen zijn als de Publieke Omroep als geheel een overdaad aan links en idealistisch geluid laat horen. Is dat zo?

Om die vraag te kunnen beantwoorden moet je natuurlijk weten wat de politieke kleur is van de omroepen èn wat de begrippen links en rechts betekenen. Bovendien zou het handig zijn als je weet  hoe je dat kan meten. Het is interessant om eens te kijken hoe daar in Vrouw en Paard over gediscussieerd wordt.

Deelnemers:

- Hanneke Groeteman
- Fidan Ekiz
- Marianne van den Anker
- Barbara Barend
- Heleen Mees
Hanneke: En hebben jullie een mening over [het] bestaansrecht [van de de nieuwe omroepen], dat ze zeggen: "de publieke omroep is zo links geworden". De TROS en de AVRO's kun je natuurlijk ook niet rechts noemen want die zijn eigenlijk gewoon TROS en AVRO, "Wij moeten dat gat vullen"?
Marianne: Dat vind ik wel. Ik vind dat de publieke omroep ontzettend links is.
Hanneke: Oh ja?
Marianne: Ja dat vind ik echt. Daar zullen we het straks over hebben met onze gast, niet over dit onderwerp van die Televisie.
Hanneke: Wat vind je links aan de publieke omroep?
Marianne: De algemene opinie dat alles wat we te zien krijgen toch vooral heel erg is: [a] links en de juiste dingen zeggen, [b] sociaal wenselijke antwoorden geven en [c] moeilijke discussies uit de weg gaan, dus ik hoop wel dat met geen Geen Stijl.

We zien hier hoe Rechts over Links denkt. Marianne zegt bij [a] "links en" en noemt dan 2 slechte karaktereigenschappen [b] en [c]. Maar let op ze zegt niet dat het linkse eigenschappen zijn. Niemand kan haar verwijten dat ze dit links verwijt. Maar wat ze wel doet is deze eigenschappen in een zin samen met "links" noemen.

In logische termen doet ze het volgende:

     ( a en (b en c) ) = waar

Maar wat volgens mij wordt bedoeld is dit:

     a = (b en c)

Strikt genomen mag je  het dus niet concluderen maar het wel het (on)bedoelde effect.

Misschien komt er meer duidelijkheid over [a] als we de eigenschappen [b] en [c] eens wat beter bekijken.


Wenselijke dingen zeggen
Volgens Marianne is "wenselijke dingen zeggen" een probleem van Links. Dit is de bekende mantra van Rechts: de elite houdt het volk een wortel voor. Dit kunnen zij doen doordat zij de controle hebben over de media. Deze linkse media houden het volk dociel door de pijnlijke waarheid te verdoezelen.

Wat Marianne hier bijna ongemerkt toepast is een techniek die al jaren met veel succes (sinds Spiro Agnew) door Rechts in de Verenigde Staten wordt beoefend. Nu al bijna 40 jaar wordt door hen verkondigd dat journalisten over het algemeen links zijn en dat de Main Stream Media (MSM), de pers en de grote networks, ABC, NBC en CBS, het nieuws brengen met een linkse twist. Na 40 jaar consequent klagen over deze veronderstelde afwijking naar links is iedereen dit gaan geloven, inclusief de zogenaamde linkse journalisten. Niet dat het waar is, uit onderzoek blijkt dat het tegendeel het geval is.

Het is belangrijk om hier even bij stil te staan: als je iets maar vaak genoeg herhaalt, zoals Marianne hier doet, gaan zelfs je politieke tegenstanders er in geloven. Het is niet waar, althans in de politiek, dat woorden geen daden zijn.


Een mooi voorbeeld hiervan is de gang van zaken rond de erfenis belasting. Door Rechts wordt dit consequent doods belasting genoemd. Als je maar vaak genoeg giftaal
gebruikt dan wordt het onderwerp van de giftaal zelfs bij politieke tegenstanders verdacht. Ook zij internaliseren dan onbewust de kwaadsprekerij.

Populistisch Rechts probeert dat vuurtje over de linkse media brandend te houden, waar ze maar kan. Links moet dit weerspreken, maar hoe doet ze dit? Laten we verder kijken hoe linkse Hanneke en Heleen het er af brengen.

Moeilijke discussies uit de weg gaan
 
Volgens Hanneke zijn de omroepen niet links omdat:

Hanneke: De Tros en de AVRO kun je niet rechts noemen want die zijn eigenlijk gewoon Tros en Avro

Het is wat tenenkrommend maar met enige goede wil klopt het wel: de omroepen zijn niet links want je hebt ook een AVRO en een Tros. Die zijn misschien wel niet rechts, maar zeker ook niet links, tja wat zijn ze eigenlijk? Hanneke maakt zich er van af door te zeggen dat deze omroepen "gewoon Tros en Avro" zijn. In de logica noem je de bewering

     ( (a = a) en ( b = b) ) = waar

een tautologie. Helaas legt Hanneke ons niet uit waar [a] en [b] voor staan. Geen sterk weerwerk tegen Marianne, zij bevestigd hiermee de karikatuur van links die Marianne zoëven schetste: links gaat de discussie uit de weg.


Wat is Rechts?
Wat nog rest is de vraag: "wat is dan Rechts"?

Een ding is wel duidelijk: de nieuwe omroepen zijn niet links (wat dat dan ook mag zijn). Maar wat is dan dat nieuwe geluid?
Hanneke: Nee, want ik vind de publieke omroep op zich helemaal niet links, dus uh.
Fidan: Nou ik ben het wel met Marianne eens dat ook een ander geluid gehoord moet worden. Wakker Nederland is denk ik prima.
Hanneke (door elkaar): vind ik ook.
Fidan: Als je een fatsoenlijk liberaal geluid laat horen OK, maar dat is PowNet niet.
Hanneke (door elkaar, richt zich tot Heleen): Heleen gaan we Fox achterna, Fox in Amerika?
Heleen: nou ja, juist niet want FOX die heeft in ieder geval nog echt gewoon ideologische issues of het nou gaat over het gezondheidszorgdossier en over het begrotingstekort.
Marianne (door elkaar): Heleen die wordt toch betaald door de Republikeinen?
Heleen: [...] maar het punt is daar zit de ideologische [...] maar juist aan GS zit helemaal geen greintje ideologie. Het enige wat ze doen is mensen afzeiken en al die bange [onverstaanbaar] en Geen Stijl lezers [onverstaanbaar] gaan genieten.
Blijkbaar is het nieuwe rechtse geluid deels "fatsoenlijk liberaal" en deels nihilistisch. Het is in ieder geval niet links, daar zullen de meningen wel niet over verschillen. Echt duidelijk wat het inhoud is het nog niet.


Wat tot nog toe wel opvalt is dat de manier waarop links en rechts worden gedefinieerd op zijn best karikaturen zijn. Het verdere verloop van het gesprek maakt misschien meer duidelijk (direct aansluitend):
Hanneke (door elkaar): Maar stel dan, om het in voetbal termen te zeggen, dat we het gat op rechts gaan vullen.
Marianne: Of het gat op wat gewoon de mensen bezig houd, waar ze voor een deel om met een knipoog kunnen lachen wat ook belangrijk is.
Hanneke (door elkaar, deels onverstaanbaar): [...] dat doet Boer Zoekt Vrouw hoor, dat hebben we al.
Marianne: Nee [trekt een zuur gezicht] ik ben opzoek naar meer satire en meer met een knipoog kijken naar ook hoe dat er soms in Den Haag aan toe gaat "wat een onzin"
Hanneke: OK, dus jij verheugt je in ieder geval wel op de komst van de twee nieuwelingen?
Marianne: ja.
Helaas, ook hiervan worden we niet veel wijzer. Volgens Marianne is het nieuwe rechtse geluid datgene "wat gewoon de mensen bezig houd". Zij geeft hiervan een voorbeeld: het volk vindt de Haagse politiek onzin. Hanneke oppert nog Boer Zoekt Vrouw maar moet het gesprek af kappen om het volgende onderdeel aan te kondigen. Ook nu wordt niet de tijd genomen om uit te zoeken wat de begrippen links en rechts inhouden.
Verder dan de conclusie dat er "een gat op rechts" is en dat dit gat wordt gevuld wordt met nietszeggendheden als "fatsoenlijk liberaal", "wat gewoon de mensen bezig houd" en "Geen Stijl-nihilisme", komen we niet.

Het misverstand

Hieruit blijkt hoe zinloos dit soort discussies zijn als de partijen over verschillende dingen praten. Het is het duidelijk dat linkse Hanneke en rechtse Marianne een heel verschillend idee hebben over wat de begrippen links en rechts betekenen. Maar daar besteden ze geen aandacht aan. Rustig gaan ze door met het meningsverschil over de mate van linksigheid van de omroep. En er wordt al helemaal niet gesproken over de vraag hoe je linksigheid zou moeten meten. En passant wordt Barbara niet weersproken die beweert dat heel Nederland denkt dat de Publieke Omroep links is.

Van beide kampen weten we nu alleen maar welke karikatuur elk van de ander heeft. We leren er niets van maar het pept de stemming natuurlijk wel op.

Direct aansluitend op de deze discussie kwam Bas Heijne uitleggen waarom de discussie over de politiek in Nederland zo grimmig is. Maar dat was al mooi geïllustreerd met dat wat we tot dat moment in het programma zelf gezien hebben.

Read more...

Niet "Brazil" maar wel naar Syrie

>> Thursday, November 5, 2009


Het 2e hof van beroep (Second Circuit Curt of Appeals) in de V.S. heeft een bizarre beslissing genomen: het heeft Ashcroft in de zaak Arar versus Ashcroft [1] in het gelijk gesteld. Waarom is deze beslissing zo gek?

In 2002 kwam Maher Arar ingenieur en student aan Montreal's McGill Universiteit terug van vakantie uit Tunesie. Arar is van oorsprong Syriër maar leefde al 17 jaar in Canada. Bij zijn overstap op de vlucht naar Canada werd hij in de VS gearresteerd. De Canadezen hadden de Amerikanen getipt, men vermoedde dat hij een terrorist was.
Dit was echter een vergissing van de Canadezen. Arar was onschuldig van enige misdaad, behalve dan dat hij was geboren in Syrie en zich 17 jaar geleden in Canada had gevestigd.

Door de Amerikanen werd Arar naar Syrie gestuurd om daar gedurende 10 maanden te worden verhoord en gemarteld. Gedurende al die tijd was hij incommunicado, zonder advocaat, zijn familie wist niet waar hij was. Zo gaat men toch met terroristen, niet?

De Canadase regering heeft al in 2006 toegegeven dat zij fout was en heeft 9 miljoen dollar aan smartengeld betaald aan Arar.

Zo niet de VS. in de door Arar aangespannen zaak tegen de Amerikaanse overheid (in de persoon van voormalig minister van justitie Ashcroft dus) is nu in hoger beroep negatief beslist door 7 van de 11 rechters. De reden? Arar wist niet de namen te noemen van de functionarissen die hem hebben gearresteerd. Ook wordt - uiteraard - als reden genoemd dat het hier ging om zaken van staatsveiligheid.

Ik heb bij dit artikel de voorpagina gezet van Der Prozess van Franz Kafka, om mijn verbijstering uit te drukken voor deze gang van zaken. Door Nederland worden nog steeds mensen uitgeleverd aan de Verenigde Staten, wij vechten zij aan zij met Amerikanen in Afghanistan en we zijn over het algemeen een brave bondgenoot. Gegevens van burgers die naar de Verenigde Staten reizen worden keurig overhandigd aan de overheid van dat land. Hopelijk worden hiermee er geen fouten gemaakt, want anders zou de reis zou dan wel eens omgezet kunnen worden in een enkeltje Syrië.


Omdat veel mensen hier misschien hun schouders ophalen - het was maar een foutje, wat nou rechtstaat? - zou ik willen vragen om bijgevoegd verslag te lezen van wat Arar is overkomen. Bedenk dat hij volkomen onschuldig was, hij was op terugreis van een vakantie en had geen enkel vermoeden wat hem zou overkomen - om daarna 10 maanden lang door de Syrische geheime dienst te worden gemarteld.

De gang van zaken doet mij denken aan de film Brazil van Terry Gilliam waarin Archibald Buttle wordt gearresteerd, gemarteld en vermoord door de staat (van het kaliber 1984). Net als Arar is ook Buttle onschuldig. In de film is sprake van een persoonsverwisseling: men heeft Buttle verward met Tuttle. Het is al weer een tijd geleden dat ik de film gezien heb, maar er was iets vlieg of vliege poepje waardoor de T in een B veranderde.

Dit is het verslag van wat Arar heeft meegemaakt in Syrie (overgenomen van Glenn Greenwald, klik op de figuren om te vergroten)



----
[1] de zaak werd nog aangespannen tegen minister van justitie Ashcroft die later is vervangen door Gonzales, en daarna Mukasey
----
Figuren: (1) voorkant van mijn exemplaar van Kafka's Der Process en (2) Screenshot uit Brazil

Read more...

Obama: hoop in bange dagen voor Het Vrije Westen

>> Monday, October 26, 2009


Zie Update

Henk Hofland is heel somber in zijn column deze week in de Groene Amsterdammer. Hij schrijft over het extremisme van rechts in de Verenigde Staten:
Hebben zij andere, uitvoerbare oplossingen? Nee. Hun onuitgesproken alternatief is de keiharde hand, het gebruik van geweld dat de problemen vergroot. In Amerika is op het ogenblik het scenario voor een catastrofe in aanbouw. Het Westen in zijn geheel kan zich een mislukking van Obama’s regime niet veroorloven. Toch zijn nu de eerste contouren zichtbaar en niemand kan er iets aan doen.
Hij heeft gelijk, lees de hele column. Hofland verblijft regelmatig in Amerika dus hij kan het weten. Of er helemaal niets meer aan te doen is waag ik wel te betwijfelen. Er zijn ook wel een aantal hoopvolle ontwikkelingen.
Zo begint het er bijvoorbeeld op te lijken dat de hervormingen van de gezondheidszorg weer op gang komen - het schijnt dat overheidsdeelname een belangrijk onderdeel wordt van het nieuwe systeem; essentieel om de macht van de verzekeringsbedrijven in te perken. Hoe gek het ook klinkt maar dit binnenlandse onderwerp is van beslissende betekenis voor het verdere verloop het 'Obama regime', zoals Hofland het noemt. En als het juist is dat het slagen van Obama en de Democraten belangrijk is voor het Westen als geheel, dan kun je stellen dat de gezondheid van de Amerikanen belangrijk is voor de toekomst van het Westen.
Ook de economie lijkt langzaam, heel erg langzaam, een beetje bij te trekken. Helaas is het politiek niet haalbaar, maar het zou verstandig zijn nog een ronde economische stimulatie te organiseren om de economische motor weer op gang te krijgen, maar jarenlang drammen over het begrotingstekort en het gevaar van de Big Government maken dit onmogelijk.
Het is vrijwel zeker dat de Democraten bij de 'mid term' verkiezingen volgend jaar zetels zullen verliezen, maar waar het om gaat is dat zij hun meerderheid in het Huis en de Senaat kunnen behouden. Als de Republikeinen in een van beide huizen de meerderheid in handen krijgen dan hebben zij 'subpoena power'. Zij kunnen dan functionarissen dagvaarden om deze onder ede te verhoren. Sinds hun verkiezingswinst in 2006 kunnen de Democraten dat. Dus ook gedurende de laatste 2 jaar van de vorige regering. Desondanks maakten ze daar maar heel beperkt gebruik van. En als de Democraten het al deden dan weigerden enkele belangrijke gedagvaarden, zoals Karl Rove en Harriet Miers domweg te verschijnen.

Toen de Republikeinen in 1994 na de 'mid term' de meerderheid kregen en Clinton in het Witte Huis zat, wisten zij deze wèl raad mee: de Whitewater affaire, het onderzoek naar de "moord" op Vincent Foster en ten slotte het Monica Lewinsky schandaal waren het resultaat. Het het uiteindelijke gevolg was dat Bush net voldoende stemmen had om de verkiezingen te stelen.

----
Hier was ik gebleven op vrijdagavond. Maar er is al weer een tegenslag. Het lijkt er op dat het juist de regering is die noodzakelijke hervormingen wil afzwakken. Dit is niet de eerste keer. Obama heeft al eerder gezegd dat het voor hem geen breekpunt was in de onderhandelingen. Hieruit blijkt dat de top van de Democratische partij nog steeds geloofd dat je kan samenwerken met Republikeinen en/of dat ze gelden voor de campagne van volgend jaar nodig hebben, c.q. niet willen dat er campagnegeld naar de Republikeinen gaat.

Het is de laatste tijd wel vaker gebleken dat Obama helemaal niet zo links is als sommigen wel eens denken. Hij zet op veel manieren het conservatieve beleid van zijn voorganger voort of neemt hem in bescherming, zoals bijvoorbeeld blijkt uit zijn standpunten over het vasthouden van gevangenen zonder tussenkomst van de rechter, "rendition" (ontvoeren van terreurverdachten), aarzeling waar het gaat om misdaden van de vorige regering te onderzoeken en zijn bereidheid om de oorlog in Afghanistan voort te zetten (maar daarover moet nog beslist worden).

Nee, bij nader inzien heeft Henk Hofland helemaal gelijk met zijn pessimisme, ook Obama, die er wel wat aan kan doen, lijkt te aarzelen.
----
Update 4/11/09
Paul Krugman heeft deze grafiek op zijn weblog: (Industriele Productie 1929 en 2009)

Hieraan is te zien hoeveel gelijkenis de crisis van nu had met die van 1929 en hoe door verstandig beleid - het voorkomen dat de bankwereld in elkaar stort, economische stimulering, niet vasthouden aan een goudstandaard - is voorkomen dat de economie in een depressie raakte. Toch ook weer een beetje hoop dus.

----
Cartoon bij deze post is van Tom Tomorrow's This Modern World "There's the actual Obama and there's the idea of Obama". Bekijk de hele strip Salon.

Read more...

About This Blog

  © Blogger templates Sunset by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP